ترجمه و تفسير نهج البلاغه - علامه جعفری - الصفحة ١٣٠ - ٥ وجوب وفاء به پيمانها ،

٢٣ - اصل عدم تسلط كسى بر كس ديگر است مگر به جهت علتى كه دليل آنرا ثابت كند ، مانند تسلط ولى بر صغير . يا ولايت پيشواى الهى .
٢٤ - امام ولىّ هر كسى است كه ولى ندارد . الامام ولىّ من لا ولىّ له ٢٥ - اسلام هر آنچه را كه پيش از اسلام مورد عمل بوده است بازخواست نمى كند .
ألأسلام يجبّ ما قبله ٢٦ - شروط مشروعه لازم الوفاء است . المسلمون عند شروطهم الَّا ما خالف الكتاب أو السّنّة ٢٧ - در ترديد براى موارد ابهام كه هيچ دليلى بر تعيين يكى از آنها وجود ندارد ، از اصل قرعه استفاده مى شود .
القرعة فى كلّ امر مشكل ٢٨ - اصل بقاء هر حكم ، يا موضوعى است كه قبلا وجود داشته است و يا فعلا بقاء آن مشكوك است . استصحاب ٢٩ - اصل اباحهء اشياء است . كلّ شيء مطلق حتّى يرد فيه النّهى ٣٠ - اصل برائت ذمه از تكليف است .
٣١ - جهل مانع فعليت حكم است مگر جهل مستند به تقصير .
رفع عن أمّتى ما لا يعلمون ٣٢ - اكراه و اجبار دافع حكم است . . . . و ما استكرهوا عليه ٣٣ - اضطرار ، معاملات را باطل نمى كند اگر چه معاملهء اشخاص مضطر ، شديدا مكروه است .
سيجيء زمان . . . و يعاملون المضطرّين ٣٤ - در اعمالى كه سبب به طور كامل موجب آنها بوده و دخالت كنندهء مستقيم مانند آلت بىاختيار در دست سبب بوده باشد ، عمل به سبب نسبت داده مى شود . العمل للسّبب عند ما كان المباشر كالالة المحضة .