ترجمه و تفسير نهج البلاغه - علامه جعفری - الصفحة ٢٣٦ - آغاز كار ، انسانهايى كه با دل بينا و با بصيرت عمل مى كنند ، بايد بدانند كه آن عمل به ضرر آنها است و يا به سود آنان

ابلاغ شده است آمده‌اند ، نه تنها اين كاروان بزرگ را به جايى نخواهند رسانيد ، بلكه آنان را در بيابانهاى بىسر و ته حيات ناآگاهانه و بىهدف گمراه و طعمهء شمشير يكديگر خواهند ساخت . مديريتهاى آنان در بارهء حيات مادى و معنوى بشر ، به حسابگران و توجيه كنندگان بدبختيها و تيره روزيها و حقكشىها تبديل خواهد گشت .
١٨ ، ٢٤ - فالنّاظر بالقلب ، العامل بالبصر ، يكون مبتدأ عمله أن يعلم : أعمله عليه أم له فأن كان له مضى فيه و إن كان عليه وقف عنه ، فأنّ العامل بغير علم كالسّائر على طريق ، فلا يزيده بعده عن الطَّريق الواضح إلَّا بعدا من حاجته ، و العامل بالعلم كالسّائر على الطَّريق الواضح فلينظر ناظر سائر هو أم راجع . ( كسى كه با بينايى دلش مى نگرد و با بصيرت عمل مى كند ، آغاز كارش اين است كه بايد بداند آيا عمل او به ضرر اوست يا به نفع او ، اگر به سود اوست ، حركت خود را ادامه بدهد و اگر به ضرر او است ، از حركت باز ايستد ، زيرا كسى كه بدون علم حركت مى كند ، مانند كسى است كه بيراهه مى رود ، چنين شخصى هر اندازه كه از راه واضح دور شود ، از هدفى كه به آن نيازمند است ، دورتر مى گردد و آن كس كه بر مبناى علم عمل كند مانند كسى است كه در راه آشكار و روشن حركت مى نمايد . آن كس كه بينا است بايد بنگرد و ببيند آيا واقعا در حال حركت به پيش است يا به عقب بر مى گردد ) آغاز كار ، انسانهايى كه با دل بينا و با بصيرت عمل مى كنند ، بايد بدانند كه آن عمل به ضرر آنها است و يا به سود آنان هدف شناسى و تنظيم كار و وسائل برحسب آن ، از بهترين دلائل عقل و خرد انسانى و بينايى و بصيرت درونى او مى باشد . قرار گرفتن در تحريك انگيزه‌ها و عواملى كه مانع از شناخت مبدأ و مسير و مقصد است ، مساوى تباه كردن سرمايهء آن زندگى است كه ارزش آن به هدفگيرى و تنظيم فعاليتهاى مغزى و روانى و عضلانى ، مشخص مى گردد . كسانى