ترجمه و تفسير نهج البلاغه - علامه جعفری - الصفحة ١٩٧ - بالاخره روزى فرا رسد كه از نتايج گناهان پرده برداشته شود

بالاخره روزى فرا رسد كه از نتايج گناهان پرده برداشته شود اگر امروز در اين زندگانى دنيوى ، قوانين و موجودات و روابط سراى تاريك طبيعت ، مانع از بينايى كامل پشت پرده باشد ، هيچ ترديدى نيست در اين كه بالاخره روزى فرا مى رسد كه روشنتر و روشنگرتر از اين روزها براى آدمى باعث بينايى و روشنبينى ماده مى شود كه حقائق را بىپرده ببيند . ( لَقَدْ كُنْتَ فِي غَفْلَةٍ مِنْ هذا فَكَشَفْنا عَنْكَ غِطاءَكَ فَبَصَرُكَ الْيَوْمَ حَدِيدٌ ) ( تو از اين ظهور حقائق ، غوطه ور در غفلت بودى ، ما امروز پرده از مقابل چشمان تو برداشتيم . امروز بينايى تيزى خواهى داشت . اگر شَّامهء عقل و وجدان انسانى نتواند با درك و دريافت آيات الهى در دو جهان بيرونى ( آفاق ) و درونى ( انفس ) ، فرا رسيدن روزى را كه تمام موجوديت اكتسابى او را بىپرده ارائه بدهد استشمام كند . اگر ديدگان باطنى آدمى نبيند كه برخوردارى چنين انسانى از عقل و وجدان ، جز انس با دو لفظ زيباى آن دو ، چيز ديگرى نمى باشد .
< شعر > تا مايهء طبعها سرشتند ما را ورقى دگر نوشتند < / شعر > نظامى گنجوى پس بياييد از هم اكنون ، فردى و دسته جمعى اين دو آهنگ معرفتزا و روحافزا را سر بدهيم :
< شعر > بينى آن باشد كه او بويى برد بوى او را جانب كويى برد هر كه بويش نيست بى بينى بود بوى آن بويست كان دينى بود چون كه بويى برد و شكر آن نكرد كفر نعمت آمد و بينيش خورد < / شعر > مولوى