ترجمه و تفسير نهج البلاغه - علامه جعفری - الصفحة ١٣٥ - ٥ وجوب وفاء به پيمانها ،

٦٦ - اقرار در محل انشاء ، انشاء محسوب مى شود .
ألاقرار فى موضع الانشاء انشاء ٦٧ - اصل قابل استناد است مادامى كه دليل وجود نداشته باشد .
ألاصل دليل حيث لا دليل ٦٨ - استناد به سخن ، و به كار بردن آن ، بهتر از انداختن و بىاعتنايى به آن است .
أعمال الكلام أولى من أهماله ٦٩ - اذن در چيزى ، اذن در لوازم بيّن ( بديهى ) آن است . الإذن فى الشّىء اذن فى لوازمه البيّنة ٧٠ - وقتى كه مانع منتفى شد ممنوع برمى گردد . أذا زال المانع عاد الممنوع ٧١ - صلح سرور معاملات است . الصّلح سيّد المعاملات ٧٢ - هنگامى كه دو دليل يا دو حكم تعارض داشته باشند ، هر دو ساقط مى گردند .
إذا تعارضا تساقطا ٧٣ - جمع بين متزاحمين يا متعارضين هر اندازه كه ممكن باشد بهتر از طرد آن است .
الجمع مهما أمكن أولى من الطَّرح ٧٤ - وقتى كه احتمال معقول بروز كند ، استدلال باطل مى شود .
أذا جاء الاحتمال بطل الأستدلال ٧٥ - تصرف صاحب مال در مالى كه آن را بسبب معامله يا به هر وجهى از خود منتقل نموده است فسخ محسوب مى گردد و تصرف از كسى كه مال به او منتقل شده اجازه و انفاذ معامله است .
التّصرّف فيما انتقل عنه فسخ و فيما انتقل اليه اجازة و إنفاذ ٧٦ - التزام به شيء ، التزام به لوازم آن است . الالتزام بالشّىء التزام بلوازمه