ترجمه و تفسير نهج البلاغه - علامه جعفری - الصفحة ٢٣٠ - امير المؤمنين على بن ابي طالب عليه السلام و صاحبنظران و محدثان بزرگ اسلامى

فرمود : « آيا شما را به چيزى دلالت نكنم كه مادامى كه به آن تمسك كنيد گمراه نخواهيد گشت » عرض كردند يا رسول الله ، بلى ، فرمود : « اين على است ، او را همانند محبتى كه به من داريد ، محبت بورزيد و همانند كرامتى كه در بارهء من معتقديد به على نيز اعتقاد كنيد ، زيرا جبرائيل مرا به همان دستورى كه به شما دادم ، از خداوند مأمور ساخته است . » [١] خبر يازدهم : « پيامبر فرمود : « مرحبا به سرور مؤمنان و پيشواى متقيان . به على ( ع ) گفته شد : چگونه اين نعمت را سپاسگزار خواهى بود فرمود : خدا را به آنچه كه به من داده است ستايش مى كنم و شكرگزارى را از مقام ربوبى مسئلت مى دارم كه اين لطف را به من عنايت فرمود و آن را بيفزايد . » [٢] خبر دوازدهم : پيامبر فرمود : « هر كس خوشحال باشد به اين كه زندگى و مرگش مطابق زندگى و مرگ من باشد و در بهشت عدن كه پروردگار من آنرا آماده فرموده است ، بعد از من ، على و هر كس را كه دوستدار او باشد ، دوست بدارد و از امامان بعد از من پيروى نمايد ، زيرا آنان عترت ( دودمان ) من هستند و از خميرهء من سرشته شده‌اند و فهم و علم برين به آنان عطا شده است . پس ، واى به آن گروه از امت من كه آنانرا تكذيب كند و پيوند خويشاوندى آنانرا با من ببرند ، خداوند نسازد . » [٣] خبر سيزدهم : پيامبر اكرم ( ص ) هر يك از على ( ع ) و خالد بن الوليد را در رأس گروهى به يمن فرستاد و فرمود : اگر با هم باشيد ، فرمانده كل على است و اگر از همديگر اكرم ( ص ) كه برترى نژاد عرب را همان گونه كه در مغز اكثر عرب بوده ، مطرح مى كردند و اسلام را بر محور عرب مى چرخاندند ، امير المؤمنين به اين كلمهء پيامبر هم استناد فرمايد .
نه اين كه سيادت على ( ع ) اختصاص به عرب داشته باشد .

[١] . مأخذ مزبور .
[٢] . مأخذ مزبور .
[٣] . مأخذ مزبور .