ترجمه و تفسير نهج البلاغه - علامه جعفری - الصفحة ٤ - بقيهء تفسير عمومى خطبهء صد و نهم

و سيطرهء خداوندى چنين مى فرمايد : پاك خداوندا ، چه بزرگست آنچه كه از مخلوقات تو مى بينيم ، و چه كوچك است هر بزرگى در جنب قدرت تو و چه دهشتناك است آنچه كه از ملكوت تو مى بينيم و چه محقر است ملكوت حيرت انگيز تو در برابر عظمتهاى قدرت تو كه از ما پوشيده است ، خداوندا ، چه با عظمت و فراوانست نعمتهاى تو در اين دنيا و چه ناچيز است در برابر نعمتهاى اخروى . حقيقت اينست كه مثل ما انسانها در ارتباط با مخلوقات و قدرت و ملكوت و سلطهء الهى ، مثل همان قورباغه‌ها است كه در سير و سياحت خود شبانگاه به بركه اى ( آبگير كوچكى ) [١] رسيدند و عكسى از دانه‌هاى زرين در سطح آب آن بر كه ديدند و آنها را يك موجوداتى مثلا مانند مورچه هائى زرد و محقر ديدند كه سطح آب را پوشانيده بودند . قورباغه‌ها در كنار بركه براى دفع و بيرون كردن آن دانه‌هاى زرين از سطح آب به تفكرات و مشورتها پرداختند ، و بالاخره با اتفاق نظر حمله بر سطح آب بردند و با دست و پاهاى كوچكشان سطح آب را به نوسان در آوردند كه اين نوسان ، عكس آن دانه‌هاى زرين را هم بحركت در آورد .
قورباغه‌ها از اين حمله كه به نتيجه رسيده و آن دانه‌هاى زرين را بهم زده بودند ، شاديها مى نمودند و جست و خيزها مى كردند . اين قورباغه‌هاى نازنين و قهرمان با چه موجوداتى روياروى شده و آنها را بر هم زدند اين موجودات عكسهائى بسيار بسيار بسيار ناچيز از كهكشانهائى بوده‌اند كه قورباغه‌ها در پيكار با آن عكسها خود را پيروز مى ديدند آيا كهكشانها همانها بودند كه قورباغه‌ها تصور مى كردند كيهانى كه ما در آن زندگى مى كنيم ، حتى با عظمتتر از آن است كه با ميلياردها سال نورى در بارهء بزرگى آن ، حدس زد ارقام نجومى كه دانشمندان متخصص ستاره و فضا شناسى بما ارائه مى دهند ، حدس تخمينى است كه شايد كميت ناچيزى از كرات فضائى را براى ما مطرح مى نمايد ، اين مطلب با نظر به آيهء شريفه اى كه در قرآن مشاهده مى كنيم :

[١] لغتنامهء دهخدا مادهء ب .