ترجمه و تفسير نهج البلاغه - علامه جعفری - الصفحة ٢٣٩ - مصيبتها و ناگواريهائى كه از عالم غير عامل به خود و ديگران وارد مى شود شديدتر از نتائج ناگوار جهل جاهلان ميباشد

علم نيز از بين مى رود كه اين معنى خود باعث سلب روشنگرى از علم نيز مى گردد ، در نتيجه چنين شخصى از جملهء جاهلانى است كه اعتناء و توجهى به علم و روشنگرى و مربوط ساختن انسان با واقعيت ندارد ، اينست علت فرار اين جاهل از بيدارى . و مى فرمايد : حجت عليه اين گونه عالمان بزرگتر از حجت عليه جاهلان ميباشد . و اين قاعده روشنتر از آنست كه نيازى به استدلال و تفصيل بيشترى داشته باشد . در جملهء بعدى مى فرمايد : حسرت عالمى كه به غير علم خود عمل مى كند دائمى تر و جدائىناپذير است از حسرت جاهلى كه به جهت ندانستن عمل نكرده است . دريغ و اسف و حسرت و ندامت آن پديده‌هاى روانى هستند كه با برداشته شدن پرده از روى حقائق ، سوختن و خاكستر شدن خرمن عمر كسانى را بازگو مى كنند كه به علم خود عمل ننمودند . و هراندازه ضرورت و شايستگى عملهاى بدون علم و علمهاى بدون عمل عالىتر باشد ، دريغ و اسف و حسرت و ندامت شديدتر خواهد بود و استحقاق توبيخ بيشترى از خدا را خواهند داشت .