ترجمه و تفسير نهج البلاغه - علامه جعفری - الصفحة ١٣٣ - ٣ - با كرامتترين و شريفترين انسانها نزد خدا با تقوىترين آنها است

بلكه « اتصالى بىتكيف بىقياس » است كه فقط در رابطهء ما بين خدا و مخلوقات او است .
اگر بخواهيم تشبيهى ناقص در بارهء اين ارتباط بياوريم ، مى توانيم بگوئيم : مانند جسم و حياتى كه در آن وجود دارد ، يا انسانى كه با روح است [ روح با انسان ] يا مانند عقل و عدد ٢ تجريد شده كه بدون عقل نه بوجود مى آيد و نه بقائى دارد . بار ديگر تأكيد مى كنيم كه هر دو تشبيه فوق براى آماده كردن ذهن است براى پرواز و صعود به فوق معيتها و تقارنها و اتصالهاى جسمانى . يعنى مى خواهيم با اين دو تشبيه اثبات كنيم كه انسان با نظر به قواى عالى دراكه اى كه دارد مى تواند معيتها و تقارنها و اتصالهاى فوق جسمانى را درك و دريافت نمايد .
و الا < شعر > « خاك بر فرق من و تمثيل من » < / شعر > بهر حال ، معناى اين كه خدا با مردم با تقوى است ، با اين كه خدا با همهء مردم است ، لطف و عنايت ربانى است كه استعداد پذيرش آنرا فقط تقوى مى تواند در درون انسان بوجود بياورد . و به عبارت ديگر مردم با تقوى با تلاش و تكاپو در مسابقه در خيرات و كمالات ، درون خود را آمادهء پذيرش فروغ الهى مى نمايند و اين فروغ الهى همواره آنان را در بارگاه الهى قرار مى دهد .
٣ - با كرامتترين و شريفترين انسانها نزد خدا با تقوىترين آنها است ( يا أَيُّهَا النَّاسُ إِنَّا خَلَقْناكُمْ مِنْ ذَكَرٍ وَأُنْثى وَجَعَلْناكُمْ شُعُوباً وَقَبائِلَ لِتَعارَفُوا إِنَّ أَكْرَمَكُمْ عِنْدَ الله أَتْقاكُمْ ) [١] ( اى مردم ، ما شما را از مردى و زنى آفريديم و شما را ملل و قبيله هايى قرار داديم تا به يكديگر معرفت پيدا كنيد [ و براى زندگى هماهنگى كنيد ] با كرامتترين شما نزد خدا با تقوىترين شماها است . ) همان گونه كه در رساله اى به عنوان مقدمه اى بر اعلاميهء جهانى حقوق بشر و تطبيق

[١] . الحجرات آيه ١٣ .