ترجمه و تفسير نهج البلاغه - علامه جعفری - الصفحة ١٣١ - ١ - با عظمتترين پاداش نيست كه خداوند مردم با تقوا را دوست مى دارد

نمى شود كه لحظه اى آن پاداش روحى را كه به او عنايت شده است ، با همهء نعمتهاى دنيوى معامله كند - زيرا - < شعر > لذات جهان را همه يكسو فكند حالى كه دهد دست زياد تو مرا < / شعر > هيچ فكر مى كنيد كه عظمت و اصالت و زيبائى يك شاخهء ناچيز از درختى ناچيز در درون انسانى كه از تقوى و عرفان پاداش يافته است ، يعنى درونش روشن و لطيف و داراى احساسهاى برين شده است ، پر معنىتر و با عظمتتر و اصيلتر و زيباتر است از همهء موجوديت جهان با مناظر زيبايش و با سپهر لاجوردينش كه نمودى از بيكرانگى را نشان مى دهد ، در آن درونى كه هوى و هوسها و خودخواهىها و خودكامگىها آنرا به تاريكخانه اى مبدل كرده است كه خود صاحب آن درون ، خود را ناتوانتر از آن مى بيند كه لحظاتى به درون خود تماشا كند .
حجت دوم - قرآن مجيد و منابع حديثى معتبر است كه پاداش عظيمى را در سراى ابديت براى مردم با تقوى اثبات مى كند . آيات و احاديث مربوط به اين پاداش فراوانتر از آن است كه در اين مبحث گنجانده شود ، فقط به عنوان نمونه به چند آيه از قرآن مجيد اشاره مى كنيم - ١ - با عظمتترين پاداش نيست كه خداوند مردم با تقوا را دوست مى دارد .
( فَإِنَّ الله يُحِبُّ الْمُتَّقِينَ ) [١] ( قطعى است كه خداوند مردم با تقوا را دوست مى دارد . ) ( إِنْ أَوْلِياؤُه إِلَّا الْمُتَّقُونَ وَلكِنَّ أَكْثَرَهُمْ لا يَعْلَمُونَ ) [٢] ( نيست دوستان خدا مگر مردم با تقوى ولى اكثر آنان نمى دانند . )

[١] . آل عمران آيه ٧٦ و التوبه آيه ٤ و ٧ .
[٢] . الانفال آيه ٣٤ .