ترجمه و تفسير نهج البلاغه - علامه جعفری - الصفحة ١٢٥ - با دريافت يك خود عالى فراگير همهء خودهايى كه شايستهء اجتماع در يك نفس كلى هستند ، همواره به فكر خود و ديگران خواهى بود

( إِنَّ الَّذِينَ يَتْلُونَ كِتابَ الله وَأَقامُوا الصَّلاةَ وَأَنْفَقُوا مِمَّا رَزَقْناهُمْ سِرًّا وَعَلانِيَةً يَرْجُونَ تِجارَةً لَنْ تَبُورَ ) [١] ( حقا كسانى كه كتاب الهى را تلاوت مى كنند و نماز را برپا داشته و از آنچه كه به آنها روزى كرده‌ايم پنهان و آشكار انفاق مى كنند آنان اميد تجارتى دارند كه [ سود آن ] از بين نمى رود . ) ( وَما تُنْفِقُوا مِنْ خَيْرٍ فَلأَنْفُسِكُمْ ) [٢] ( هر چيزى مفيد را كه انفاق كنيد ، خير آن براى خود شما است . ) ( وَما تُنْفِقُوا مِنْ خَيْرٍ يُوَفَّ إِلَيْكُمْ ) [٣] ( و هر چيزى را كه در راه خدا انفاق كنيد ، به خود شما خواهد رسيد . ) و به طور كلى ( إِنْ أَحْسَنْتُمْ أَحْسَنْتُمْ لأَنْفُسِكُمْ ) [٤] ( اگر احسان كنيد [ نيكويى كنيد ] براى خودتان احسان نموده‌ايد [ نيكويى نموده‌ايد ] . ) در جملاتى از امير المؤمنين عليه السلام كه تفسير مى نمائيم ، مى فرمايد : اگر صلهء ارحام بجاى بياورى ، عمر تو طولانى و بر امكانات مالى تو افزوده مى شود .
اگر مخفيانه احسان نمائى كفارهء گناهان تو است و اگر آشكارا احسان كنى از مرگ زشت و سخت در امان خواهى بود . اين مضمون و اين كه نتيجهء هر احسان و نيكوئى به ديگر انسانها بخود احسان كننده و انجام دهندهء نيكوئى برميگردد بسيار فراوان است

[١] . فاطر آيهء ٢٩ .
[٢] . البقرة آيهء ٢٧٢ .
[٣] . البقرة آيهء ٢٧٢ .
[٤] . الاسراء آيهء ٧ .