الاحتجاج - ترجمه غفاری - الطبرسي، أبو منصور - الصفحة ٣٠٩ - احتجاج امام صادق ع بر زنديق

بود بنوعى كه آن مخلوق او بپا روان گردد و راه تواند رفت ، پس بيقين آن كس را قدرت دفع أذيّت و فساد از مخلوق خود تواند نمود .
زنديق گفت : يا أبا عبد الله ( ع ) چه گوئى در عالم نجوم ؟
حضرت امام الأنام فرمود كه : آن علمست كه نفعش قليل و ضررش كثير و جزيل است ، زيرا كه أمر مقدّر بعلم منجّم و بسعى او در ازالهء آن دفع و بر نگردد و از محذور قدرت پرهيز ندارد و اگر منجّم كسى را ببلاء ضرر عالم و مخبر گرداند آن كس را نجات از آن باحتراز از قضاء منّان در حيّز قدرت و امكان نيست و اگر كسى را مطَّلع بخير سازد و آن شخص را استطاعت تعجيل نيست كه تا معجّلا بآن پردازد و اگر بدى بكسى رسد او را صرف و منع آن نرسد و منجّم مضادّ حضرت خلَّاق العباد در علم و حكم بزعم خود است زيرا كه گمان منجّم نادان چنانست كه او ردّ قضاء ايزد سبحان از خلقان مينمايد .
زنديق گفت : يا أبا عبد الله عليه السّلام رسول أفضل است يا ملك ايزد تعالى و تبارك كه به رسالت ربّ العزّت بنزد آن رسول آمدى ؟
حضرت أبى عبد الله جعفر بن محمّد عليه السّلام فرمود كه : بلكه رسول صلَّى الله عليه و آله و سلَّم أفضل است .
زنديق گفت : يا أبا عبد الله ( ع ) علَّت رفاقت ملايكه موكَّلين را ببندگان أرحم الرّاحمين و أرقام فعل و عمل آنها بر ايشان براى ايشان بيان نماى و حال آنكه حضرت واجب تعالى عالم السّر و أخفى است .
امام الهمام جعفر بن محمّد الصّادق عليه السّلام فرمود كه خداى معبود از بندگان خود طلب عبادت و بندگى نمود و اين طايفه را شهود بر خلايق فرمود ، زيرا كه در هنگامى كه ملائكه كرام در ملازمت ايشان باشند