الاحتجاج - ترجمه غفاری - الطبرسي، أبو منصور - الصفحة ٢٠٣ - بيان امام زين العابدين در خالى نبودن زمين از حجت

وجه تخصيص اين اسم بآن شبان چراست بايد كه از روى مرحمت و احسان براى اين بنده خاص خود بيان و عيان نمائى .
آن حضرت ( ع ) فرمود كه : پدرم حكايت كرد از پدر بزرگوار خود حضرت علىّ ( ع ) گفت كه : حضرت رسول ايزد معبود فرمود كه : هر گاه فرزندم جعفر بن محمّد بن علىّ بن الحسين بن علىّ بن أبى طالب عليهم السّلام متولَّد گردد بايد كه او را بصادق مسمّى گردانيد زيرا كه ولد پنجم او كه أيضا مسمّى به جعفر است دعوى امامت نمايد و اين نوع جرأت بر حضرت ربّ العزّت از روى كذب فرمايد .
پس او در نزد خداى وهّاب كذّاب و مرتاب و مفترى بحضرت خداى وهّابست و او مخالف حكم پدر و حاسد برادر اوست و اين آن كس است كه كشف ستر خداى تبارك و تعالى در هنگام غيبت ولىّ ايزد علَّام نمايد .
پس آنگاه حضرت علىّ بن الحسين ( ع ) گريهء بسيار كرد و گفت : گوئيا من جعفر كذّاب را مىبينم كه طاغيان زمان خود را ترغيب و تحريص بر تفتيش أمر ولىّ الله تعالى كه غايب در حفظ و حمايت اله و محروس و در پناه بود مينمايد و متوكَّل را بحرم محترم پدر مكرّم از روى جهل و حرص گردد تا مطَّلع بولادت آن صاحب سعادت و مظفّر بر آن ولىّ ربّ العزّت شده او را بطمع ميراث پدر بقتل آرد و أخذ حقّ او بغير حقّ نمايد .
أبو خالد گويد كه : من گفتم : يا ابن رسول الله ( ص ) اين أمر چنان خواهد شد كه شما فرموديد ؟
گفت : آرى مرا به پروردگار قسم است كه اين مقدّمات در صحيفهء كه ذكر محن كه بر ما أئمّة الهدى عليهم السّلام جارى و سارى خواهد شد ،