الاحتجاج - ترجمه غفاری - الطبرسي، أبو منصور - الصفحة ٣٥٦ - احتجاج امام ع بر عمرو بن عبيد در امر امامت

طلبيد آن جماعت اطاعت نبىّ الله را بر خود واجب و لازم دانسته امداد و اعانت نمايند و رسول ايزد مجيب شرط نمود كه ايشان را بعد از اعانت أصلا از غنايم حصّه و نصيب نباشد .
اى عمر تو ميگوئى كه غنايم ميان ساير امم كفّار بقسمت برقرار خواهد بود پس تو مخالفت با رسول صلَّى الله عليه و آله و سلَّم در سيرت آن حضرت در حقّ مشركين نمودى و بهيچ باب تفكَّر در آن باب نفرمودى از اين بگذر چه ميگوئى در صدقه ؟
آنگاه آن ولىّ الامّه تلاوت اين آيه نمود كه : * ( إِنَّمَا الصَّدَقاتُ لِلْفُقَراءِ ، وَالْمَساكِينِ وَالْعامِلِينَ عَلَيْها ) * الى آخرها و گفت : نعم اى عمرو تو آن را چگونه قسمت در ميان آن امّت خواهى كرد ؟
عمرو گفت : من آن را منقسم بهشت سهم گردانم هر جزو از أجزاى ثمانيه را بجزو از قوم دهم .
حضرت امام الهمام عليه الصّلوة و السّلام فرمود كه : اگر يك صنف ده هزار كس باشند و صنف ديگر يك نفر يا دو يا سه نفر باشند براى اين صنف كه يكى يا دو سه نفر باشند قسمت ايشان را مثل قسمت آن ده هزار نفر ميگردانى عمرو گفت : بلى حضرت امام الخلائق جعفر بن محمّد الصّادق ( ع ) فرمود كه : وضع قرار قسمت ميان حضرى و بدوى چگونه مقرّر خواهى داشت بايد كه قسمت ميان اين دو طايفه بالسّويّه نباشد بلكه قسمت غنيمت بر قدر ما يحضر است از آن جماعت و بر قدر آنچه صاحب ولايت و خلافت براى خود صلاح داند و بر قدر آنچه از غنايم حاضر گردد و اگر خلافت آنچه ذكر شد معمول گردانى هر آينه