الاحتجاج - ترجمه غفاری - الطبرسي، أبو منصور - الصفحة ٢٣٥ - احتجاج امام باقر ع بر حسن بصرى

ميسّر گردد و براى ايشان در ليالى و أيّام در باب حلال و حرام و فرايض و أحكام شرايع و اسلام آمنين فيها يعنى هر گاه آن جماعت أخذ علم از معدن و منبع آن كه حضرت واهب منّان أمر و حكم گرفتن علم از آن محلّ و مكان نمود چون علم از آن بندگان خاصّ ربّ العالمين فرا گرفته‌اند أيمن از شكّ و ضلال گشتند و انتقال از حرام بحلال نمودند زيرا كه ايشان أخذ علم و عرفان فرمودند از آن كسى كه برايشان فرا گرفتن علم و عرفان از آن جماعت محمودة العاقبه واجب و عيان است كه مغفرت از ايشانست زيرا كه ايشان ذرّيات أهل ميراث علم از حضرت آدم أبو البشر تا بهر مكان و محلَّى كه منتهى ، و مستمرّ گردد كه همه آن ذرّيات برگزيدگان ايزد منّان بعضى ايشان از بعضى ديگر هم از ايشان آن علم را فرا گرفته‌اند و اصطفاء و اجتباء منتهى به شما نشد بلكه منتهى بما و بسلسلهء ما گرديد و ما آن ذرّيهء نجيبه‌ايم نه تو و أمثال تو .
اى حسن اگر من بتو گويم كه در اين زمان دعوى چيزى نمودى كه به جهت تو نبود و ترا اى جاهل بصره أصلا علم و حوصله دريافت فهم آن نيست يقين كه آنچه در حقّ تو گفتم مرا علم و اطَّلاع بر حقيقت آن كما ينبغى و يليق از روى صدق و تحقيق است زيرا كه همگى آن از تو بر من ظاهر و عيان گرديد امّا زنهار قائل بتفويض نگردى بدرستى كه خداى عزّ و جلّ در هيچ مكان و محلّ از وهن و ضعف أمر بسوى خلق نگذاشت و ايشان را بجبر بر معاصى از روى ظلم نگاه نداشت .
مصنّف رحمه الله ميفرمايد : كه چون اين خبر طويل و حكايت مستطيل بود لهذا ما بأخذ موضع حاجت و مرام كلام خود اختتام نموديم .