تشریح المطالب؛ شرح فارسی بر مکاسب - ذهنی تهرانی، سید محمد جواد - الصفحة ٧٦ - بيع و فروش مردار

مؤلّف گويد:

مرحوم شهيد در حاشيه فرموده است:

نقل اينحديث هيچ ارتباطى با ماقبل ندارد ولى برخى توهّم كرده‌اند كه با اصل مسئله يعنى عدم جواز بيع ميته مرتبط است منتهى تعبير مرحوم مصنّف حسن نداشته بلكه بهتر اين بود كه ايشان بفرمايند:

هذا كلّه فى الميتة و امّا الجزء المبان عن الحىّ فلا يجوز بيعه لما رواه فى مستطرفات السّرائر الى آخر ما ذكره فى المتن.

قوله: من الياتها: كلمه « اليات » جمع « اليه » بوده مانند سجده كه جمعش سجدات مى‌باشد. و بهرتقدير معناى آن دنبه‌ها و چربيهاى حيوان مى‌باشد.

قوله: و هى احياء: ضمير « هى » به غنم عود مى‌كند.

قوله: يذيبها و يسرج بها الخ: ضمائر مؤنّث به اليات راجع مى‌باشند.

قوله: العمل بها: ضمير در « بها » به روايت بزنطى راجع است.

قوله: فى بعض اقواله: يعنى بعض اقوال علّامه.

قوله: على كلّ حال: يعنى چه در حال اضطرار و چه در حال اختيار تمام تصرّفات در ميته حرام است مگر خصوص اكل آن هم فقط براى شخص مضطرّ.

قوله: مع انّها معارضة الخ: ضمير در « انّها » به روايت بزنطى عود مى‌كند.

قوله: من موردها: يعنى مورد روايت بزنطى كه اليات ميان از حيوان حىّ باشد.

قوله: معلّلا بقوله عليه السّلام الخ: اشاره است به روايتى كه مرحوم صاحب وسائل آنرا در ج (١٦) ص (٣٦٤) باين شرح نقل فرموده:

محمّد بن يعقوب، از حسين بن محمّد، از معلّى بن محمّد، از حسن بن على قال:

سئلت ابا الحسن عليه السّلام، فقلت انّ اهل الجبل تثقل عندهم اليات الغنم، فيقطعونها؟

قال: هى حرام.

قلت: فنستصبح بها؟

فقال: اما تعلم انّه يصيب اليد و الثّوب و هو حرام.