تشریح المطالب؛ شرح فارسی بر مکاسب - ذهنی تهرانی، سید محمد جواد - الصفحة ٢٠٧ - ادله داله بر اصالة حرمة الانتفاع در نجس العين

قوله: و الكروم: جمع « كرم » بفتح كاف بمعناى « انگور » مى‌باشد.

قوله: يجوز اقتناء الاعيان النّجسة: كلمه « اقتناء » يعنى نگاهدارى نمودن.

قوله: و قرّره على ذلك: ضمير منصوبى در « قرّره » به علّامه راجع بوده و ضمير فاعلى به محقّق ثانى عود مى‌كند و مشار اليه « ذلك » جواز اقتناء اعيان نجسه مى‌باشد.

قوله: و زاد عليه قوله: ضمير فاعلى در « زاد » و ضمير مجرورى در « قوله » به محقّق ثانى (ره) برمى‌گردد و ضمير در « عليه » به كلام علّامه راجع است.

قوله: لكن هذه: مشار اليه « هذه » جواز اقتناء الاعيان النّجسة مى‌باشد.

قوله: لا تصيّرها مالا: ضمير فاعلى به هذه و ضمير مفعولى به اعيان نجسه برمى‌گردد.

قوله: و قال فى باب الاطعمة الخ: ضمير فاعلى در « قال » به مرحوم علّامه راجع است.

قوله: يجوز استعماله مطلقا: در جميع انتفاعاتى كه مشروط بطهارت نيستند.

قوله: لما فيه من المنفعة: ضمير در « فيه » به شعر خنزير راجع است.

قوله: عن ضرر عاجل و آجل: مقصود از « ضرر عاجل» ضرر و مفاسد دنيوى و از « آجل » عقوبت اخروى مى‌باشد.

قوله: و للتّوصّل بها الى الفرار: ضمير در « بها » به نجاست راجع است.

مؤلّف گويد:

مرحوم علّامه در كتاب قواعد فرموده‌اند:

فبالاستقذار تخرج السّموم القاتلة و الاغذية المرضة و بالتّوصّل الى الفرار يدخل الخمر و العصير، فانّهما غير مستقذرين و لكن الحكم بنجاستهما يزيدهما بعدا من النّفس، لانّهما مطلوبة بالفرار عنه.

قوله: ثمّ ذكر انّ قيد الاغذية: ضمير فاعلى در « ذكر » به شهيد عليه الرّحمه راجع است.

قوله: و فيه تنبيه على الاشربة: ضمير در « فيه » به قيد الاغذيه راجع است.

قوله: و هو كالنّصّ فى جواز الانتفاع: ضمير « هو » به كلام شهيد (ره) عود مى‌كند.