تشریح المطالب؛ شرح فارسی بر مکاسب - ذهنی تهرانی، سید محمد جواد - الصفحة ١٥٤ - ذكر اخبار داله بر وجوب اعلام و ارشاد

قوله: ان يكون فعله سببا للحرام: مقصود از « سبب » جزء علّت مى‌باشد.

قوله: و قد ذكرنا أنّ الاقوى فيه: ضمير در « فيه » به ما نحن فيه راجع است.

قوله: فنسبة فعل الحرام اليه: ضمير در « اليه » به سبب عود مى‌كند.

قوله: انّه لا ضمان ابتداءا الّا عليه: ضمير در « انّه » بمعناى « شأن » بوده و ضمير مجرورى در « عليه » به سبب برمى‌گردد.

قوله: امّا لحصول الرّغبة فيها: ضمير در « فيها » به معصيت راجع است.

قوله: لا لقائهم فى سبب الحقّ: ضمير در « لا لقائهم» به كفّار راجع است.

قوله: الموقع لهم فى سبب ابيه: ضمير در « لهم » به « النّاس » راجع است.

قوله: و قد ورد فى ذلك: مشار اليه « ذلك » سبّ النّاس و آبائهم مى‌باشد.

قوله: ممّن يعلم انّه يجعله خمرا: ضمير در « انّه » به « من » و ضمير منصوبى در « يجعله » به عنب راجع است.

قوله: فانّ صدور الحرام منه: ضمير در « منه » به جاهل راجع است.

قوله: بعدم اعلامه: يعنى اعلام الجاهل.

قوله: وجوب دفع ذلك: مشار اليه « ذلك » حرام مى‌باشد.

قوله: لكونه فسادا: ضمير در « لكونه » به حرام راجع است.

قوله: قد امر يدفعه: صفت است براى « فسادا » .

قوله: كما لو اطّلع على عدم اباحة دم من يريد الجاهل قتله: ضمير فاعلى در « اطّلع » به من قدر راجع است.

قوله: او عدم اباحة عرضه له: ضمير در « له » به جاهل راجع است.

قوله: او لزم من سكوته: ضمير در « سكوته » به من قدر راجع است.

قوله: فانّه يجب الاعلام: ضمير در « فانّه » بمعناى « شأن » مى‌باشد.

قوله: نعم وجب ذلك: مشار اليه « ذلك » وجوب اعلام الجاهل بكون فعله معصية راجع است.

قوله: لكنّه من حيث الخ: ضمير در « لكنّه » به وجوب راجع است.

قوله: و يتحقّق فيه قابليّة الاطاعة: ضمير در « فيه » به جاهل راجع است.

قوله: على القول به: ضمير در « به » به وجوب الاعلام راجع است.