قضيه تجسّد، قضيه‌اى است كه با عقل، منطق، حس، ماده و مصطلحات فلسفى تناقض دارد، ولى ما تصديق مى‌كنيم و ايمان داريم كه آن ممكن است اگر چه معقول نباشد. «١» اين روى گردانى از تعقل و روى آوردن به تعبّد كوركورانه در پذيرش تثليث، فداء، تجسّد و ديگر باورهاى نادرست مسيحيت كليسايى، از تعاليم انحرافى بنيان‌گذار مسيحيت تحريف شده، پولس است. او در رساله به «قرنتيا» بارها به پذيرش متعبّدانه همراه با روح و دل و دورى گزينى از استدلال و برهان عقلى و حكمت فرمان مى‌دهد. مكتوب است حكمت حكما را باطل سازم و فهم فهيمان را نابود گردانم. كجاست حكيم كجا كاتب كجا مباحث اين دنيا مگر خدا حكمت جهان را جهالت نگردانيده است بلكه خدا جهال جهان را برگزيد تا حكما را رسوا سازد ... من اى برادران چون به نزد شما آمدم، با فضيلت كلام يا حكمت نيامدم، چون شما را به سرّ خدا اعلام نمودم ... و كلام و وعظ من به سخنان مقنع حكمت نبود، بلكه به برهان روح و قوت تا ايمان شما در حكمت انسان نباشد، بلكه در قوت خدا ... تا آنچه خدا به ما عطا فرموده است بدانيم كه آنها را نيز بيان مى‌كنيم نه به سخنان آموخته شده از حكمت انسان، بلكه به آنچه روح‌القدس مى‌آموزد و روحانى‌ها را با روحانى‌ها جمع مى‌نماييم اما انسان نفسانى امور روح خدا را نمى‌پذيرد، زيرا كه نزد او جهالت است و آنها را نمى‌تواند فهميد؛ زيرا حكم آنها از روح مى‌شود لكن شخص روحانى در همه چيز حكم مى‌كند و كسى را در او حكم نيست زيرا كيست كه فكر خداوند را داشته باشد تا او را تعليم دهد، لكن ما فكر مسيح را داريم. «٢» پسر ناميدن عيسى عليه السلام‌ از نگاه مسيحيت و انجيل كنونى، عيسى عليه السلام پسر خدا است و با خداى تعالى يكى است و اين پسر همان پدر است. درباره عقلانى نبودن اعتقاد به «يگانه بودن سه‌گانه» سخن گفتيم. تولد عيسى مسيح عليه السلام از خدا نيز اگر به معناى واقعى تولد باشد، محال است؛ زيرا خداوند وجودى واجب به تمام معنى است كه برتر از ماده، زمان و مكان است و زاد و