انديشه دينى - جمعی از نویسندگان - الصفحة ٨١
كلمه ا
انديشه دينى ٨٥ پسر ناميدن عيسى عليه السلام ..... ص : ٨٣
زلى خود را در عيساى انسان براى ما متجلى ساخت. هم چنين وى داراى وجودى فعال و حياتبخش در مخلوقات است كه مسيحيان اين وجود را روحالقدس مىنامند. «١»
تثليث، بدعتى در مسيحيت
اعتقاد به تثليث (سهگانگى خدا در عين وحدانيت)، بدعتى است كه پس از حضرت مسيح عليه السلام به عنوان دين او تبليغ كردند و از همان آغاز تا به حال مخالفانى فراوان داشته است. بيشتر پژوهشگران و دين شناسان تأكيد كردهاند كه در سال ٣٢٥ ميلادى، پس از كشمكش بسيار در شوراى «نيقيّه» تثليث و خدايى عيسى عليه السلام تثبيت شد و به عنوان يك اصل مسلم و ترديدناپذير اعتقادى به مسيحيان اعلام گشت.
در آن زمان آريوس، از عالمان صاحب نام مسيحى، با تثليث به شدت مخالفت ورزيد و عيسى عليه السلام را بنده و رسول خدا خواند نه پسر خدا و هم ذات با او. شوراى نيقيّه براى حل دعواى طرفداران آريوس با طرفداران تثليث تشكيل شد كه سرانجام به حقانيت تثليث رأى داد و آريوس را محكوم كرد و از آن به بعد نيز همچنان شمارى از مسيحيان با پافشارى بر توحيد، در برابر تثليث ايستادهاند و چه بسا در اين راه به شهادت نيز رسيدهاند.
چگونگى طرح تثليث در اناجيل نيز نشان دهنده بدعتآميز بودن آن است. توماس ميشل از پژوهشگران مسيحى مىنويسد:
عهد جديد [انجيلها] هنگام اشاره به خدا، واژه يونانى «هوتيوس» را به كار مىبرد كه به معناى خداى ازلى، زنده كننده و مولاى توانا است. اين كلمه به خداى ابراهيم، اسحاق، يعقوب، موسى و پيامبران ديگران اشاره دارد. عهد جديد هرگز عيسى و روحالقدس را «هوتيوس» نخوانده است. «٢»
ردّ سهگانه پرستى
در دوگانه پرستى، سخن از دو خداى خالق مىرود كه در عرض يكديگرند ولى در سهگانه پرستى و چندگانه پرستى، همه خدايان در يك رتبه نيستند. يكى از آنان خداى