انديشه دينى - جمعی از نویسندگان - الصفحة ١٧٢
ضرورىترين نيازهاى انسان و جامعه تأييد كرده است.
بر اساس همين ضرورت بود كه رسول گرامى اسلام پس از هجرت به مدينه بلافاصله شالوده حكومت دينى را ريخت و تشكيلات سياسى- حكومتى ايجاد كرد. «١» اين خود نشان مىدهد كه تحقق اهداف عالى اسلام جز از راه تشكيلات اجرايى و حكومتى بر اساس اسلام ميسر نيست؛ زيرا در صورت تشكيل نشدن حكومت دينى، بسيارى از احكام اسلام به اجرا در نخواهد آمد و تعطيل مىشود و اين با غرض ارسال دين منافات دارد.
اين نياز ضرورى به تشكيل حكومت دينى به زمان و مكان و متكى به افرادى خاص نيست، بلكه نيازى هميشگى است؛ زيرا از يك سو نياز بشر به داشتن حيات معقول انسانى و هدايت و تكامل معنوى و ايمانى، نيازى دائمى است و مخصوص و منحصر به مردم زمان و مكان خاصى نيست و از سوى ديگر آيين مترقى اسلام هم به عنوان كاملترين و آخرين دين آسمانى احكامى آورده كه براى هميشه ماندگار و ارزشمند و معتبر است.
روشن است كه بهترين و شايستهترين افراد براى تصدّى حكومت دينى و اجراى احكام اسلام، در درجه نخست خود پيامبر اكرم صلى الله عليه و آله و امامان معصوم عليهم السلام به عنوان جانشينان راستين آن حضرت مىباشند و در زمان غيبت امام معصوم عليه السلام فقهاى جامع الشرايط به عنوان كارشناسان راستين مسائل دينى شايسته چنين مسندى هستند.
برخى از علما و حكماى معاصر، دليل عقلى بر ضرورت ولايت و حكومت فقيه در عصر غيبت را با چند مقدمه به شرح زير تبيين كردهاند:
١- نياز جامعه بشرى به دين الهى امرى ضرورى بوده و اختصاص به عصر حضور معصوم عليه السلام ندارد؛
٢- احكام سياسى- اجتماعى اسلام همانند احكام عبادى آن براى ابد مصون از گزند و زوال است؛ لذا براى هميشه لازم الاجرا است؛
٣- لزوم احيا و اجراى احكام سياسى- اجتماعى اسلام ايجاب مىكند كه فردى اسلام شناس، متخصص در امور دينى و در عين حال عادل و وراسته، اجراى آنها را بر عهده گيرد؛