انديشه دينى - جمعی از نویسندگان - الصفحة ٢٠٥
فصل سوم: برزخ
انسان پس از مرگ پاى به عالمى ديگر مىنهد كه در قرآن كريم با واژه «برزخ» و در روايات گاهى با همين نام و گاهى با نام «عالم قبر» از آن ياد شده است. «برزخ» در لغت، فاصله ميان دو چيز را مىگويند «١» و چون عالم برزخ فاصله ميان دنيا و آخرت است، آن را برزخ مىنامند. توضيح آن كه انسانها پس از مرگ بىدرنگ وارد عالم قيامت نمىشوند، بلكه در عالمى به نام عالم برزخ، كه از مرگ آغاز مىگردد و تا قيامت كبرا ادامه مىيابد، به سر مىبرند و پس از سپرى شدن اين دوران و آغاز قيامت پاى به عالم قيامت مىگذارند. در كتابهاى تفسير و روايت و نيز آثار دانشمندان مسلمان به گونهاى گسترده از برزخ سخن رفته است. شهيد مطهرى درباره عالم برزخ مىگويد:
مطابق آنچه از نصوص قرآن كريم و اخبار و روايات متواتر و غير قابل انكارى كه از رسول اكرم صلى الله عليه و آله و ائمّه اطهار عليهم السلام رسيده است، استفاده مىشود كه هيچ كس بلافاصله پس از مرگ وارد عالم قيامت كبرا نمىشود، ... هيچ كس در فاصله مرگ و قيامت كبرا در خاموشى و بى حسى فرو نمىرود؛ يعنى چنين نيست كه انسان پس از مردن در حال شبيه به بيهوشى فرو رود و هيچ چيز را احساس نكند، نه لذّتى داشته باشد و نه المى، نه سرورى داشته باشد و نه اندوهى، بلكه همه چيز را حس مىكند، از چيزهايى لذت مىبرد و از چيزهاى ديگر رنج. «٢»