انديشه دينى - جمعی از نویسندگان - الصفحة ٣٣
نظام خلقت را توجيه كرد و اصلًا تصادف به معناى واقعى در خلقت وجود ندارد و همه چيز طبق حساب و برنامه و زمانبندى دقيق پيش مىرود و تصادفى ناميدن حوادث به خاطر جهل ما به علل و مقدمات آن است.
كرسى موريسُن) Cerssy Morrisson (دانشمند زيست شناس آمريكايى در كتابش نمونههاى فراوانى از نظم موجود در خلقت را ارائه مىدهد كه فرضيه تصادف، تكامل تدريجى و انتخاب طبيعى و ديگر فرضيههاى مطرح شده از طرف دانشمندان مادى به هيچ وجه نمىتواند توجيه كننده آنها باشد و جز دست ناظمى با شعور و آگاه از ايجاد آن عاجز است. فرازهايى از كلام او به شرح زير است:
بعضى از ستارهشناسان معتقدند كه احتمال نزديكى دو ستاره به يكديگر، چونان كه قوه جاذبه آنها روى هم اثر بگذرد و آنها را به سوى يكديگر بكشاند، همچون نسبت يك به چند ميليون است. احتمال آن كه دو ستاره با يكديگر تصادم كنند و باعث تجزيه و تلاشى يكديگر شوند، به قدرى نادر است كه از حوصله قدرت محاسبه بيرون است؛ بنابراين معلوم مىشود كه حتى اگر بپذيريم زمين قطعهاى است كه در يك تصادم از خورشيد جدا شده است، براى وصول به همين نيز بايد بپذيريم كه عمد و قصدى در كار بوده است و فاعلى اين تصادم را پديد آورده و از آن هدفى داشته است.
فراهم آمدن شرايط حيات و عوامل سازنده آن نيز همچون مورد پيشين است و هرگز نمىتوان از طريق تصادف و اتفاق آن را توجيه كرد. ممكن نيست تمام شرايط و لوازمى كه براى ظهور و ادامه حيات ضرورىاند، تنها از روى تصادف و اتفاق در آنى واحد يا در زمانى طولانى بر روى سيارهاى فراهم آيند.
اين چه برنامه دقيقى است كه گياهان و حيوانات را چنان در برابر هم قرار داده كه زوايد هر يك از آنها مايه حيات ديگرى است؟ حيوانات به اكسيژن و گياهان به كربن نيازمندند و حيوانات اكسيژن استنشاق مىكنند و گاز كربنيك پس مىدهند و گياهان بر عكس گازكربنيك را براى ساختن غذا جذب مىكنند و اكسيژن پس مىدهند. «١»
نيوتن از بزرگترين رياضىدانان مىگويد: