انديشه دينى
 
١٥ ص
١٦ ص
١٧ ص
١٨ ص
١٩ ص
٢٠ ص
٢١ ص
٢٢ ص
٢٣ ص
٢٤ ص
٢٥ ص
٢٦ ص
٢٧ ص
٢٨ ص
٢٩ ص
٣٠ ص
٣١ ص
٣٢ ص
٣٣ ص
٣٤ ص
٣٥ ص
٣٦ ص
٣٧ ص
٣٨ ص
٣٩ ص
٤٠ ص
٤١ ص
٤٢ ص
٤٣ ص
٤٤ ص
٤٥ ص
٤٦ ص
٤٧ ص
٤٨ ص
٤٩ ص
٥٠ ص
٥١ ص
٥٢ ص
٥٣ ص
٥٤ ص
٥٥ ص
٥٦ ص
٥٧ ص
٥٨ ص
٥٩ ص
٦٠ ص
٦١ ص
٦٢ ص
٦٣ ص
٦٤ ص
٦٥ ص
٦٦ ص
٦٧ ص
٦٨ ص
٦٩ ص
٧٠ ص
٧١ ص
٧٢ ص
٧٣ ص
٧٤ ص
٧٥ ص
٧٦ ص
٧٧ ص
٧٨ ص
٧٩ ص
٨٠ ص
٨١ ص
٨٢ ص
٨٣ ص
٨٤ ص
٨٥ ص
٨٦ ص
٨٧ ص
٨٨ ص
٨٩ ص
٩٠ ص
٩١ ص
٩٢ ص
٩٣ ص
٩٤ ص
٩٥ ص
٩٦ ص
٩٧ ص
٩٨ ص
٩٩ ص
١٠٠ ص
١٠١ ص
١٠٢ ص
١٠٣ ص
١٠٤ ص
١٠٥ ص
١٠٦ ص
١٠٧ ص
١٠٨ ص
١٠٩ ص
١١٠ ص
١١١ ص
١١٢ ص
١١٣ ص
١١٤ ص
١١٥ ص
١١٦ ص
١١٧ ص
١١٨ ص
١١٩ ص
١٢٠ ص
١٢١ ص
١٢٢ ص
١٢٣ ص
١٢٤ ص
١٢٥ ص
١٢٦ ص
١٢٧ ص
١٢٨ ص
١٢٩ ص
١٣٠ ص
١٣١ ص
١٣٢ ص
١٣٣ ص
١٣٤ ص
١٣٥ ص
١٣٦ ص
١٣٧ ص
١٣٨ ص
١٣٩ ص
١٤٠ ص
١٤١ ص
١٤٢ ص
١٤٣ ص
١٤٤ ص
١٤٥ ص
١٤٦ ص
١٤٧ ص
١٤٨ ص
١٤٩ ص
١٥٠ ص
١٥١ ص
١٥٢ ص
١٥٣ ص
١٥٤ ص
١٥٥ ص
١٥٦ ص
١٥٧ ص
١٥٨ ص
١٥٩ ص
١٦٠ ص
١٦١ ص
١٦٢ ص
١٦٣ ص
١٦٤ ص
١٦٥ ص
١٦٦ ص
١٦٧ ص
١٦٨ ص
١٦٩ ص
١٧٠ ص
١٧١ ص
١٧٢ ص
١٧٣ ص
١٧٤ ص
١٧٥ ص
١٧٦ ص
١٧٧ ص
١٧٨ ص
١٧٩ ص
١٨٠ ص
١٨١ ص
١٨٢ ص
١٨٣ ص
١٨٤ ص
١٨٥ ص
١٨٦ ص
١٨٧ ص
١٨٨ ص
١٨٩ ص
١٩٠ ص
١٩١ ص
١٩٢ ص
١٩٣ ص
١٩٤ ص
١٩٥ ص
١٩٦ ص
١٩٧ ص
١٩٨ ص
١٩٩ ص
٢٠٠ ص
٢٠١ ص
٢٠٢ ص
٢٠٣ ص
٢٠٤ ص
٢٠٥ ص
٢٠٦ ص
٢٠٧ ص
٢٠٨ ص
٢٠٩ ص
٢١٠ ص
٢١١ ص
٢١٢ ص
٢١٣ ص
٢١٤ ص
٢١٥ ص
٢١٦ ص
٢١٧ ص
٢١٨ ص
٢١٩ ص
٢٢٠ ص
٢٢١ ص
٢٢٢ ص
٢٢٣ ص
٢٢٤ ص
٢٢٥ ص
٢٢٦ ص
٢٢٧ ص
٢٢٨ ص
٢٢٩ ص
٢٣٠ ص
٢٣١ ص

انديشه دينى - جمعی از نویسندگان - الصفحة ١٧١

فصل پنجم: ولايت فقيه‌ اصل ولايت فقيه و ضرورت تداوم رهبرى ولايى و دينى در عصر غيبت اگرچه به تعبير امام خمينى قدس سره از مسائلى است كه اثباتش به دليل نياز ندارد و تصورش موجب تصديقش مى‌شود، «١» ولى به جهت مخالفت‌هاى گسترده و القاى شبهات فراوان از سوى مخالفان- كه سبب پيدايش پرسش‌هايى درباره حقانيت و مشروعيت آن مى‌شود- ضرورت دارد پيوسته مورد بحث قرار گرفته، جوانب آن به‌طور مستدل تبيين گردد. ضرورت وجود ولايت فقيه‌ از آنجا كه تشكيل حكومت براى سامان بخشى به زندگى يك نياز ابتدايى و بديهى و به اقتضاى عقل و فطرت سليم انسانى است، اسلام نيز به اين نياز انسان توجه كامل كرده و تشكيل حكومت براساس دين را در دستور كار جدّى خود قرار داده است. پژوهش‌هاى جامعه شناسان نشان مى‌دهد كه تشكيل حكومت همواره يك ضرورت اجتناب‌ناپذير عقلى و فطرى بوده و براى ادامه حيات انسانى چاره‌اى از آن نيست؛ زيرا بشر مدنىُّ الطبع است و تنها در سايه زندگى اجتماعى و تشكيلات منسجم سياسى كه در آن حقوق انسانها محترم شمرده شود، مى‌تواند به حيات خود ادامه دهد. روشن است كه زندگى اجتماعى، روابط متقابل با همنوعان، تلاش همگانى، تعاون و همكارى از راه تقسيم كار، قانون‌گرايى، رعايت مصالح عمومى و ساير پديده‌هاى اجتماعى را به دنبال دارد. از آنجا كه فعاليت‌هاى ياد شده براى جامعه ضرورى است، وجود تشكيلات سامان دهنده آن‌ها يعنى «حكومت» نيز ضرورى است. اسلام نيز تشكيل حكومت- با راهكارها و قوانين دينى- را به عنوان يكى از