انديشه دينى - جمعی از نویسندگان - الصفحة ١٦١
اهل سنّت و شيعه مطرح شده است، از جمله اين كه:
١- آنان مطلق زمامداران و كسانى هستند كه در مصدر امور قرار دارند و حكومت را در دست مىگيرند.
٢- آنان زمامداران عادلند كه بر طبق حق و عدالت حكم مىكنند. «١»
٣- آنان علماى دينند كه زمامداران معنوى و فكرى مردمند و به عنوان «اهل حلّ و عقد» شناخته مىشوند. «٢»
٤- آنان امامان معصوم عليهم السلام هستند. «٣» با توجه به لزوم عصمت اولىالامر- كه از آيه برداشت مىشود- هيچ يك از افراد سه مورد نخست نمىتواند مصداق اولىالامر و اطاعتش واجب باشد؛ زيرا بنابر فرض نخست اگر زمامدار فاسق باشد، باز هم اطاعت از او مانند اطاعت از خدا و رسول واجب است حال آن كه ممكن نيست اطاعت مطلق از آنان در كنار اطاعت خدا و پيامبر صلى الله عليه و آله واجب گردد. نظريه دوم و سوم نيز به دليل عدم اثبات عصمت افراد مورد بحث، پذيرفتنى نيست. بنابراين، تنها نظريّه مفسّران شيعه درست است كه اولىالامر را امامان معصوم عليهم السلام مىدانند و به حكم آيه تطهير «٤» آنان را معصوم مىشمارند.
٢- آيه «تبليغ»
«يا ايُّهَا الرَّسُولُ بَلِّغْ ما انْزِلَ الَيْكَ مِنْ رَبِّكَ وَ انْ لَّمْ تَفْعَلْ فَما بَلَّغْتَ رِسالَتَهُ وَاللَّهُ يَعْصِمُكَ مِنَ النَّاسِ انَّ اللَّهَ لَايَهْدِى الْقَوْمَ الْكافِرينَ» (مائده/ ٦٧)
اى پيامبر، آنچه را از سوى پروردگارت بر تو نازل شده است، ابلاغ كن و اگر نكنى، رسالت او را انجام ندادهاى و خداوند تو را از [آسيب] مردم نگاه مىدارد. خداوند كافران را هدايت نمىكند.
آيه كريمه بالا خطاب به پيامبر صلى الله عليه و آله، با تأكيد و تهديد، دستور مىدهد كه پيام خداوند را به مردم برساند و اگر چنين نكند، رسالت خدا را تبليغ نكرده است. آنگاه پيامبر صلى الله عليه و آله