توضیح المسائل (علوی) - علوى گرگانى، محمدعلى - الصفحة ١٧٦ - سجود

عمداً يا از روى فراموشى هر دو را ترك كند، يا دو سجده ديگر به آنها اضافه نمايد، نمازش باطل است.

مسأله ١٠٥٦- اگر عمداً يك سجده كم يا زياد كند، نماز باطل مى‌شود و اگر سهواً يك سجده كم كند حكم آن بعداً گفته خواهد شد.

مسأله ١٠٥٧- اگر پيشانى را عمداً يا سهواً به زمين نگذارد، سجده نكرده است، اگرچه جاهاى ديگر به زمين برسد ولى اگر پيشانى را به زمين بگذارد و سهواً جاهاى‌ديگر را به زمين نرساند، يا سهواً ذكر نگويد، سجده صحيح است.

مسأله ١٠٥٨- بايد در سجده سه مرتبه «سُبْحانَ اللّهِ» يا يك مرتبه «سُبْحانَ رَبِّيَ الأعْلى وَبِحَمْدِهِ» بگويد و احتياطاً مطلق ذكر كافى نيست. چنانچه در ركوع گذشت و بايد اين كلمات دنبال هم و به عربى صحيح گفته شود ومستحبّ است «سُبْحانَ رَبِّيَ الأعْلَى وَبِحَمْدِهِ» را سه يا پنج يا هفت مرتبه بگويد.

مسأله ١٠٥٩- در سجود بايد به مقدار ذكر واجب، بدن آرام باشد وموقع گفتن ذكر مستحبّ هم اگر آن را به قصد ذكرى كه براى سجده دستور داده‌اند بگويد، آرام بودن بدن لازم است.

مسأله ١٠٦٠- اگر پيش از آن كه پيشانى به زمين برسد وبدن آرام بگيرد، عمداً ذكر سجده را بگويد يا پيش از تمام شدن ذكر عمداً سر از سجده بردارد، نماز باطل است.

مسأله ١٠٦١- اگر پيش از آن كه پيشانى به زمين برسد وبدن آرام بگيرد، سهواً ذكر سجده را بگويد و پيش از آن كه سر از سجده بردارد بفهمد اشتباه كرده است، بايد دوباره در حال آرام بودن، ذكر رابگويد چنانچه در ركوع گذشت.

مسأله ١٠٦٢- اگر بعد از آن كه سر از سجده برداشت، بفهمد كه پيش از آرام گرفتن بدن ذكر را گفته، يا پيش از آن كه ذكر سجده تمام شود سر برداشته، نمازش صحيح است.

مسأله ١٠٦٣- اگر موقعى كه ذكر سجده را مى‌گويد، يكى از هفت عضو را عمداً از زمين بردارد، نماز باطل مى‌شود ولى موقعى كه مشغول ذكر نيست، اگر غير از پيشانى جاهاى ديگر را از زمين بردارد ودوباره بگذارد اشكال ندارد.