توضیح المسائل (علوی) - علوى گرگانى، محمدعلى - الصفحة ٤٥٦ - احكام وصيّت

مسأله ٢٧٣٧- اگر مصرفى را كه ميّت معيّن كرده از ثلث مال او بيشتر باشد، وصيّت او در بيشتر از ثلث در صورتى صحيح است كه ورثه حرفى بزنند، يا كارى‌كنند كه معلوم شود عملى شدن وصيّت را اجازه داده‌اند و تنها راضى بودن آنان كافى نيست، و اگر مدّتى بعد از مردن او هم اجازه بدهند صحيح است.

مسأله ٢٧٣٨- اگر مصرفى را كه ميّت معيّن كرده، از ثلث مال او بيشتر باشد و پيش از مردن او ورثه اجازه بدهند كه وصيّت او عملى شود، بعد از مردن او نمى‌توانند از اجازه خود برگردند.

مسأله ٢٧٣٩- اگر وصيّت كند كه از ثلث مال او خمس وزكاة يا بدهى ديگر او را بدهند وبراى نماز و روزه او اجير بگيرند و كار مستحبّى هم مثل اطعام به فقرا انجام دهند، بايد اوّل بدهى او را از ثلث بدهند و اگر چيزى زياد آمد براى نماز و روزه او اجير بگيرند و اگر از آن هم زياد آمد به مصرف كار مستحبّى كه معيّن كرده برسانند و چنانچه ثلث مال او فقط به اندازه بدهى او باشد، ورثه هم اجازه ندهند كه بيشتر ازثلث مال مصرف شود، وصيّت براى نماز و روزه و كارهاى مستحبّى باطل است.

مسأله ٢٧٤٠- اگر وصيّت كند كه بدهى او را بدهند وبراى نماز و روزه او اجير بگيرند و كار مستحبّى هم انجام دهند، چنانچه وصيّت نكرده باشد كه اينها را از ثلث بدهند، بايد بدهى او را از اصل مال بدهند و اگر چيزى زياد آمد ثلث آن را به مصرف نماز و روزه و كارهاى مستحبّى كه معيّن كرده برسانند و در صورتى كه ثلث كافى نباشد پس اگر ورثه اجازه بدهند، بايد وصيّت او عملى شود و اگر اجازه ندهند، بايد نماز وروزه او را از ثلث بدهند و اگر چيزى زياد آمد به مصرف كار مستحبّى كه معيّن كرده برسانند.

مسأله ٢٧٤١- اگر كسى بگويد كه ميّت وصيّت كرده فلان مبلغ به من بدهند، چنانچه دو مرد عادل گفته او را تصديق كنند، يا قسم بخورد ويك مرد عادل هم گفته او را تصديق نمايد، يا يك مرد عادل و دو زن عادله يا چهار زن عادله به گفته او شهادت دهند بايد مقدارى را كه مى‌گويد به او بدهند، و اگر يك زن عادله شهادت دهد، بايد