توضیح المسائل (علوی) - علوى گرگانى، محمدعلى - الصفحة ٣٣٣ - احكام حجّ

احكام حجّ‌

مسأله ٢٠٥١- حجّ: زيارت كردن خانه خدا وانجام اعمالى است كه دستور داده‌اند در آنجا بجا آورده شود و در تمام عمر بر كسى كه اين شرائط را دارا باشد، يك مرتبه واجب مى‌شود: اوّل- آن كه بالغ باشد؛ دوم- آن كه عاقل وآزاد باشد؛ سوم- به واسطه رفتن به حجّ مجبور نشود كه كار حرامى را كه مهمتر از حجّ است انجام دهد، يا عمل واجبى را كه اهميّت بيشتر از حجّ دارد ترك نمايد، پس اگر مثلًا مجبور باشد از راه غصبى برود وراه ديگرى هم نباشد در صورتى كه اهميّت بيشتر دارد، نبايد حجّ برود؛ چهارم- آن كه مستطيع باشد، ومستطيع بودن به چند چيز است: اوّل- آن كه توشه راه ومركب سوارى يا مالى كه بتواند آنها را تهيّه كند داشته باشد؛ دوم- سلامت مزاج وتوانايى آن را داشته باشد كه بتواند مكّه رود وحجّ را بجا آورد؛ سوم- در راه مانعى از رفتن نباشد و اگر راه بسته باشد يا انسان بترسد كه در راه، جان يا عرض او از بين برود يا مال او را ببرند، حجّ بر او واجب نيست ولى اگر از راه ديگرى‌بتواند برود، اگرچه دورتر باشد، بايد از آن راه برود؛ چهارم- بقدر بجا آوردن اعمال حجّ وقت داشته باشد؛ پنجم- مخارج كسانى را كه خرجى آنان بر او واجب است مثل زن وبچه ومخارج كسانى را كه مردم خرجى دادن به آنها را لازم مى‌دانند داشته باشد؛ ششم- بعد از برگشتن، كسب يا زراعت يا عايدى ملك يا راه ديگرى‌براى معاش خود داشته باشد كه مجبور نشود بزحمت زندگى كند.