توضیح المسائل (علوی) - علوى گرگانى، محمدعلى - الصفحة ٣٣٥ - احكام حجّ

مسأله ٢٠٦١- اگر كسى مستطيع شود و مكّه نرود و فقير شود بايد اگرچه بزحمت باشد بعداً حجّ كند، و اگر بهيچ قسم نتواند حجّ برود، چنانچه كسى او را براى حجّ اجير كند، بايد به مكّه رود وحجّ كسى را كه براى او اجير شده بجا آورد وتا سال بعد در مكّه بماند وبراى خود حجّ نمايد، ولى اگر ممكن باشد كه اجير شود واجرت را نقد بگيرد و كسى كه او را اجير كرده راضى شود كه حجّ او در سال بعد بجا آورده شود، بايد سال اوّل براى خود وسال بعد براى كسى كه اجير شده حجّ نمايد.

مسأله ٢٠٦٢- اگر در سال اوّلى كه مستطيع شده به مكّه رود و در حركت با قافله كه مقدور بوده تقصير نكرده و در وقت معيّنى كه دستور داده‌اند به عرفات ومشعر الحرام نرسد، چنانچه در سالهاى بعد مستطيع نباشد، حجّ بر او واجب نيست ولى‌اگر از سالهاى پيش مستطيع بوده و نرفته، اگرچه به زحمت باشد بايد حجّ كند.

مسأله ٢٠٦٣- اگر در سال اوّلى كه مستطيع شده حجّ نكند و بعد به واسطه پيرى‌يا مرض وناتوانى نتواند حجّ نمايد ونااميد باشد از اين كه بعداً خودش حجّ كند، بايد ديگرى را از طرف خود بفرستد، بلكه اگر در سال اوّلى كه بقدر رفتن حجّ مال پيدا كرده، به واسطه پيرى يا مرض يا ناتوانى كه در همان سال عارض شده نتواند حجّ كند، احتياط واجب آن است كسى را از طرف خود بفرستد كه حجّ نمايد.

مسأله ٢٠٦٤- كسى كه از طرف ديگرى براى حجّ اجير شود، بايد طواف نساء را از طرف او بجا آورد و اگر بجا نياورد، زن بر آن اجير حرام مى‌شود.

مسأله ٢٠٦٥- اگر طواف نساء را درست بجا نياورد يا فراموش كند چنانچه بعد از چند روز يادش بيايد و از بين راه برگردد وبجا آورد، صحيح است يا اگر براى او مشقّت زياد دارد نايب براى انجام آن بگيرد، اشكال ندارد.