توضیح المسائل (علوی) - علوى گرگانى، محمدعلى - الصفحة ٢٧٧ - كفّاره روزه

مسأله ١٦٨٣- اگر روزه‌دار در يك روز ماه رمضان چند مرتبه جماع كند، بنابر احتياط براى هر دفعه يك كفّاره بر او واجب است و اگر جماع او حرام باشد براى هر دفعه يك كفّاره جمع واجب مى‌شود.

مسأله ١٦٨٤- اگر روزه دار در يك روز ماه رمضان چند مرتبه غير جماع كار ديگرى كه روزه را باطل مى‌كند انجام دهد، براى همه آنها يك كفّاره كافى‌است.

مسأله ١٦٨٥- اگر روزه دار غير از جماع كار ديگرى كه روزه را باطل مى‌كند انجام دهد و بعد با حلال خود جماع نمايد براى هركدام يك كفّاره واجب‌مى‌شود.

مسأله ١٦٨٦- اگر روزه دار غير جماع كار ديگرى كه حلال است وروزه را باطل مى‌كند، انجام دهد مثلًا آب بياشامد و بعد كار ديگرى كه حرام است وروزه را باطل مى‌كند غير جماع انجام دهد، مثلًا غذاى حرامى بخورد، يك كفّاره كافى است.

مسأله ١٦٨٧- اگر روزه دار آروغ بزند وچيزى در دهانش بيايد، چنانچه عمداً آن را فرو ببرد، روزه‌اش باطل است و بايد قضاى آن را بگيرد وكفّاره هم بر او واجب مى‌شود و اگر خوردن آن چيز حرام باشد مثلًا موقع آروغ زدن خون يا غذايى كه از صورت غذا بودن خارج شده، به دهان او بيايد وعمداً آن را فرو برد بايد قضاى آن روزه را بگيرد و بنابر احتياط كفّاره جمع هم بر او واجب مى‌شود.

مسأله ١٦٨٨- اگر نذر كند كه روز معيّنى را روزه بگيرد، چنانچه در آن روز عمداً روزه خود را باطل كند، بايد يك بنده آزاد نمايد يا دو ماه پى در پى روزه بگيرد يا به شصت فقير طعام دهد.

مسأله ١٦٨٩- كسى كه مى‌تواند وقت را تشخيص دهد، اگر به گفته كسى كه مى‌گويد مغرب شده واطمينان براى او حاصل نشده باشد افطار كند و بعد بفهمد مغرب نبوده است، قضا وكفّاره بر او واجب مى‌شود.

مسأله ١٦٩٠- كسى كه عمداً روزه خود را باطل كرده، اگر بعد از ظهر مسافرت كند، يا پيش از ظهر براى فرار از كفّاره سفر نمايد، كفّاره از اوساقط نمى‌شود و همچنين است اگر قبل از ظهر مسافرتى براى او پيش آمدكند.