توضیح المسائل (علوی) - علوى گرگانى، محمدعلى - الصفحة ٢٠٣ - شكهاى صحيح

كه دو ركعت خوانده يا سه ركعت بايد بنا بگذارد كه دو ركعت خوانده است، و اگر طرف بيشتر شك نماز را باطل نمى‌كند، مثلًا شك كند كه دو ركعت خوانده يا يك ركعت به هر طرف شك عمل كند، نمازش صحيح است گرچه بنابر كمتر گذاشتن بهتر است.

مسأله ١٢٠٣- كم شدن ركن، نافله را باطل مى‌كند ولى زياد شدن ركن، آن را باطل نمى‌كند پس اگر يكى از كارهاى نافله را فراموش كند وموقعى يادش بيايد كه مشغول ركن بعد ازآن شده، بايد آن كار را انجام دهد ودوباره آن ركن را بجا آورد مثلًا اگر در بين ركوع يادش بيايد كه سوره را نخوانده، بايد برگردد وسوره را بخواند ودوباره به ركوع برود.

مسأله ١٢٠٤- اگر در يكى از كارهاى نافله شك كند خواه ركن باشد يا غير ركن، چنانچه محلّ آن نگذشته، بايد بجا آورد و اگر محلّ آن گذشته، به شك خود اعتنا نكند.

مسأله ١٢٠٥- اگر در نماز مستحبّى دو ركعتى گمانش به سه ركعت يا بيشتر برود، بايد اعتنا نكند ونمازش صحيح است و اگر گمانش به دو ركعت يا كمتر برود، بايد به همان گمان عمل كند مثلًا اگر گمانش به يك ركعت مى‌رود بايد يك ركعت ديگر بخواند.

مسأله ١٢٠٦- اگر در نماز نافله كارى كند كه براى آن سجده سهو واجب مى‌شود، يا يك سجده يا تشهّد را فراموش نمايد لازم نيست كه بعد از نماز، سجده سهو يا قضاى سجده و تشهّد را بجا آورد.

مسأله ١٢٠٧- اگر شك كند كه نماز مستحبّى راخوانده يا نه، چنانچه آن نماز مثل نماز جعفر طيّار وقت معيّن نداشته باشد بنا بگذارد كه نخوانده است و همچنين است اگر مثل نافله يوميّه وقت معيّن داشته باشد و پيش از گذشتن وقت شك كند كه آن را بجا آورده يا نه، ولى اگر بعد از گذشتن وقت شك كند كه خوانده است يا نه، به شك خود اعتنا نكند.

شكهاى صحيح‌

مسأله ١٢٠٨- در نه صورت اگر در شماره ركعتهاى نماز چهار ركعتى شك كند، احتياط واجب آن است كه فوراً فكر نمايد، پس اگر يقين يا گمان به يك طرف شك‌