مسأله ٧٥٨- كسى كه مسافر است اگر تامغرب به اندازه خواندن سه ركعت نماز وقت دارد، بايد نماز ظهر وعصر را بخواند و اگر كمتر وقت دارد، بايد فقط عصر را بخواند و بعداً نماز ظهر را قضا كند و اگر تا نصف شب به اندازه خواندن چهار ركعت نمازوقت دارد، بايد نماز مغرب وعشا را بخواند و اگر كمتر وقت دارد بايد فقط عشا را بخواند و بعداً مغرب را به تفصيلى كه گفته شد بخواند و چنانچه بعد ازخواندن عشا معلوم شود كه به مقدار يك ركعت يا بيشتر وقت به نصف شب مانده است بايد فوراً نماز مغرب را به نيّت ادا بجا آورد.

مسأله ٧٥٩- مستحبّ است انسان نماز را در اوّل وقت آن بخواند وراجع به آن خيلى سفارش شده است و هرچه به اوّل وقت نزديكتر باشد بهتر است، مگر آن كه تأخير آن از جهتى بهتر باشد مثلًا صبر كند كه نماز را به جماعت بخواند.

مسأله ٧٦٠- هرگاه انسان عذرى دارد كه اگر بخواهد در اوّل وقت نماز بخواند، ناچار است مثلًا با تيمّم يا با لباس نجس نماز بخواند، چنانچه بداند عذر او تا آخر وقت باقى است مى‌تواند در اوّل وقت، نماز بخواند، ولى اگر احتمال دهد كه عذر او از بين مى‌رود لازم است صبر كند تا عذرش برطرف شود.

مسأله ٧٦١- كسى كه مسائل نماز وشكيّات وسهويّات را نمى‌داند واحتمال مى‌دهد كه يكى از اينها در نماز پيش آيد، بايد براى ياد گرفتن اينها نماز را از اوّل وقت تأخير بيندازد، ولى اگر اطمينان دارد كه نماز را بطور صحيح تمام مى‌كند مى‌تواند در اوّل وقت مشغول نماز شود، پس اگر در نماز مسأله‌اى كه حكم آن را نمى‌داند پيش نيايد، نماز او صحيح است و اگر مسأله‌اى كه حكم آن را نمى‌داند پيش آيد، جائز است به يكى از دو طرفى كه احتمال مى‌دهد عمل نمايد ونماز را تمام كند ولى بعد از نماز بايد مسأله را بپرسد كه اگر نمازش باطل بوده دوباره بخواند و اگر صحيح بوده اكتفاء به همان نماز بنمايد.

مسأله ٧٦٢- اگر وقت نماز وسعت دارد وطلبكار هم طلب خود را مطالبه مى‌كند، در صورتى كه ممكن است، بايد اوّل قرض خود را بدهد بعد نماز بخواند و همچنين‌