إرشاد القلوب ت رضایی - دیلمی، حسن بن محمد - الصفحة ٤٢٦ - معجزات و كرامات آن سرور بعد از وفات

ديگر از مكانهاى شريف نيست و آنچه در فضيلت زيارت او آمده.

اول در ياد آورى قبر و چگونگى دفن و آنچه كه مربوط باينهاست بحث ميكنيم، بدان كه سن شريف آن حضرت شصت و سه سال است در كوفه شب جمعه بيست و يكم از ماه رمضان سنه چهلم هجرت بشمشير كشته شده او را لعين پسر لعين ابن ملجم مرادى در مسجد كوفه در حال نماز كشته جنازه بسوى نجف حمل و در آنجا دفن گرديد همان جا كه هم اكنون قبر شريف آن حضرت است در نجف كه غرى هم مى‌گويند غرى هم بتشديد خوانده مى‌شود هم به تخفيف ولى غريان هم شنيده شده.

و اما چگونگى دفن، آن حضرت چون بدرود حياة گفت غسل داده شد و كفن شد چهار تابوت به سوى مسجد كوفه بيرون آمد بر آن حضرت نماز خوانده شد بعد يك تابوت را وارد خانه كردند و سه تابوت ديگر يكى به سوى بيت المقدس برده شد يكى به سوى خانه خدا، يكى به سوى مدينه رسول، اين كار را كردند بجهت پنهان كردن قبر آن حضرت و بزودى سببش مى‌آيد.

و چنين بود كه حضرت بدو فرزندش حسن و حسين فرمود:

هر گاه من درگذشتم مرا بر سريرى حمل كنيد منتظر باشيد كه جلو سرير بلند شود شما دنبال آن را برداريد چون يك چهارم شب گذشت امام حسن و امام حسين ٨ و خواص از اصحابشان ديدند جلو سرير بلند شد آن دو هم دنبال آن را گرفتند.

يكى از اصحاب خاصشان گفت ما هنگام حمل جنازه زمزمه‌