إرشاد القلوب ت رضایی - دیلمی، حسن بن محمد - الصفحة ٨٠ - فصل در شرح مختصرى از جنگ جمل و صفين و نهروان

قَدْحاً فَالْمُغِيراتِ صُبْحاً»[١] را آورد اين سوره سوگندى است از طرف خداى تعالى به سپاه امير المؤمنين ٧ و شناساندن حال سپاه را به پيامبر و مژده دادن اصحابش را به پيروزى على و يارانش و فرماندادن آنان را كه باستقبال بروند پيامبر پياده استقبال كرد على از اسب پياده شد و در برابر پيامبر قرار گرفت.

پيامبر فرمود اگر از امت نميترسيدم كه در باره‌ى تو بگويند آنچه را نصارى در باره‌ى مسيح گفتند[٢] امروز در باره‌ى تو چيزى ميگفتم كه از برابر هر گروهى كه بگذرى خاك پايت را براى بركت بردارند زيرا كه خدا و رسولش از تو خوشنودند. اين جنگ ذات السلاسل ناميده شد زيرا كه گروهى از دشمنان كشته، جمعى اسير. كت اسيران را بريسمان بستند گويا كه آنان را به سلسله بسته بودند.

[فصل در شرح مختصرى از جنگ جمل و صفين و نهروان‌]

(فصل) بخش دوم‌[٣] صحنه‌هاى جنگهاى آن حضرت است كه بعد از رسول خدا اتفاق افتاد زيرا كه آن حضرت گرفتار آزمايش بجنگ ناكثين و قاسطين و مارقين گرديد همان طورى كه پيامبر از آنها خبر داده بود.

توضيح اين جنگ‌ها بطور اختصار اينست كه بعد از آنكه‌

[١] سوگند برونده بآواز نفس زدن نفس زدنى سپس سوگند به بيرون آورندگان آتش از سنگ به سمهاى خود پس آنها كه وسيله غارت شوند در صبح

[٢] يعنى او را خدا دانستند.

[٣] يعنى اول جنگهاى على در زمان پيامبر دوم جنگهاى بعد از پيامبر.