إرشاد القلوب ت رضایی - دیلمی، حسن بن محمد - الصفحة ٥٧ - فصل«قسمتى از مناقب و مفاخر آن سرور»

روز رستاخيز مى‌آيد و ميان دو چشمش نوشته شده كه نااميد از رحمت خداست.

و از مناقب ابن مردويه از ابى سعيد خدرى است كه گفت روزى خدمت رسول خدا بودم بمن فرمود اى ابا سعيد عرضكردم لبيك اى رسول خدا درود خدا بر تو و اهل بيت تو باد فرمود: براى خدا ستونى است از نور در زير عرش روشنى ميدهد ساكنان بهشت را آنچنان كه خورشيد بساكنان دنيا روشنى ميدهد از آن نور بهره نميبرد مگر على و دوستانش.

و روايت شده از امام جعفر صادق كه همانا آن حضرت فرمود هر گاه روز قيامت شد فريادكننده‌اى فرياد ميزند از عرش كجاست خليفه‌ى خدا در زمين سپس داود پيغمبر بپا مى‌ايستد و پاسخ ميدهد باز صدائى از طرف پروردگار مى‌آيد اگر تو چه خليفه‌ى خدائى ولى ما ترا صدا نزديم بعد صدائى بلند مى‌شود كه كجاست خليفه‌ى خدا در زمين سپس امير المؤمنين ٧ بپا خيزد صدائى از طرف خداى عز و جل مى‌آيد كه اى مردم: اين على بن ابى طالب خليفه خداست در زمين و حجت خداست بر بندگان پس هر كس در دنيا بريسمان دوستى او چنگ زده امروز هم به ريسمان نجات او چنگ زند كه دين از نور او كسب نور كرده و روشن شده و بايد پيروانش را بسوى درجات بهشت بكشاند پس بپاخيزند پيروان على آنان كه چنگ بريسمان او زده‌اند در سراى دنيا سپس دنبال او روند تا بهشت بعد صدائى از طرف خدا جل جلاله مى‌آيد كه آگاه باشيد هر كس از هر امام پيروى كرده دنبالش برود بهر كجا كه آن امام ميرود درين وقت است دورى گزينند از امامشان آنان كه غير از على را پيروى كرده‌اند و عذاب را بچشم ميبينند