إرشاد القلوب ت رضایی
(١)
فضايل على
٢ ص
(٢)
برخى از داوريهاى شگفتآور آن سرور
٨ ص
(٣)
انتشار علم و دانش و فقه از تعليمات آن حضرت
١٠ ص
(٤)
زهد و پارسائى و شجاعت و عبادت و ساير مفاخر و مكارم
١١ ص
(٥)
فصل -«عبادت آن سرور»
١٨ ص
(٦)
شرحى از جود و سخاوت و نزول سوره هل أتى
٢٤ ص
(٧)
اخبار غيبيه آن سرور
٣٤ ص
(٨)
دعاهاى مستجاب شده
٣٩ ص
(٩)
فصل«بتشكنى در عهد پيامبر اكرم
٤٤ ص
(١٠)
فصل«مودت ذى القربى و دوستى و ولايت على خاصة»
٤٧ ص
(١١)
برادرخواندگى با پيامبر و داستان مباهله
٤٨ ص
(١٢)
فصل«قسمتى از مناقب و مفاخر آن سرور»
٤٩ ص
(١٣)
فصل - در شجاعت حضرت در جنگها
٦٠ ص
(١٤)
اول جنگ بدر
٦٢ ص
(١٥)
جنگ دوم جنگ احد بود
٦٦ ص
(١٦)
جنگ سوم غزوه احزاب است
٧١ ص
(١٧)
جنگ چهارم پيكار خيبر
٧٦ ص
(١٨)
جنگ پنجم غزوهى ذات سلسله
٧٨ ص
(١٩)
فصل در شرح مختصرى از جنگ جمل و صفين و نهروان
٨٠ ص
(٢٠)
اجتماع صفات اضداد در آن سرور
٨٥ ص
(٢١)
دلائل امامت امير المؤمنين
٨٧ ص
(٢٢)
فصل«فضائل آن حضرت از طريق اهل بيت»
٩١ ص
(٢٣)
احتجاج و مناشده آن سرور در روز شورى
١٠١ ص
(٢٤)
فرمانروائى بر جن و اطاعت جنيان
١٣١ ص
(٢٥)
معجزات و كرامات آن سرور و اطلاع بر دلها و نفوس
١٣٤ ص
(٢٦)
شرح دادن آن حضرت سرانجام عمرو بن حمق خزاعى را
١٤١ ص
(٢٧)
برخى دگر از اخبار غيبيه
١٤٨ ص
(٢٨)
حديث جام آسمانى
١٥٤ ص
(٢٩)
داستان حبابه والبيه و سنگ مهر شده
١٥٦ ص
(٣٠)
حديث لوح و نصوص بر امامت ائمه
١٦٠ ص
(٣١)
فضل شيعيان على
١٦٤ ص
(٣٢)
فضايل اهل بيت و ائمه اطهار
١٦٥ ص
(٣٣)
حديث حارث همدانى
١٧١ ص
(٣٤)
حديث دير نصرانى و اسقف با امير المؤمنين
١٧٦ ص
(٣٥)
آمدن جاثليق رومى و پاسخ سؤالات او به وسيله على
١٧٨ ص
(٣٦)
داستان حذيفه يمانى با مسلم ايرانى
٢٢٢ ص
(٣٧)
سخنان آن سرور در باره آزمايش اوصياء و شرح آزمايشها چهاردهگانه
٢٦١ ص
(٣٨)
شرح دادن داستان اصحاب كهف
٢٩٠ ص
(٣٩)
پاسخ نامه قيصر روم
٣٠٢ ص
(٤٠)
قصه خالد بن وليد با راهب دير و اعتراف به امامت على
٣٠٦ ص
(٤١)
سلوني قبل أن تفقدوني
٣١٦ ص
(٤٢)
خبر خالد بن وليد و طوق در گردن
٣٢٥ ص
(٤٣)
داستان اشجع و خالد بن وليد
٣٣٦ ص
(٤٤)
اعترافات معاذ بن جبل و ابو بكر هنگام وفات
٣٤٨ ص
(٤٥)
پاسخ اعتراضات قيس بن اشعث كندى
٣٥٣ ص
(٤٦)
تشرف خضر پيامبر و پاسخ سؤالا او
٣٦٤ ص
(٤٧)
باب - در داوريهاى شگفتانگيز و اجراء حدود
٣٦٦ ص
(٤٨)
مباهات اسرافيل و جبرائيل به دوستى على
٣٦٩ ص
(٤٩)
فضايل ائمه اطهار و شيعيان اهل بيت
٣٧٠ ص
(٥٠)
شرح مقامات رسول اكرم
٣٧٤ ص
(٥١)
شرح تقدم و برترى امت اسلامى بر ساير امم
٣٨٠ ص
(٥٢)
فضائل عترت طاهره رسول اكرم
٣٩١ ص
(٥٣)
حديث سليمان اعمش با منصور دوانيقى در فضل اهل بيت
٤١٣ ص
(٥٤)
معجزات و كرامات آن سرور بعد از وفات
٤٢٢ ص
(٥٥)
آشكار شدن قبر مطهر آن سرور و معجزات روضه انور
٤٢٧ ص
(٥٦)
فضيلت نجف اشرف
٤٣٣ ص
(٥٧)
فضل زائر اهل بيت پيامبر
٤٣٦ ص
(٥٨)
زيارت مختصر امير المؤمنين
٤٣٧ ص
(٥٩)
ثواب دستگيرى و احسان به سادات
٤٤٠ ص
(٦٠)
داستان حج عبد الله بن مبارك
٤٤١ ص
(٦١)
داستان شهردار مجوسى مرو و تشرف به دين اسلام
٤٤٢ ص
 
١ ص
٢ ص
٣ ص
٤ ص
٥ ص
٦ ص
٧ ص
٨ ص
٩ ص
١٠ ص
١١ ص
١٢ ص
١٣ ص
١٤ ص
١٥ ص
١٦ ص
١٧ ص
١٨ ص
١٩ ص
٢٠ ص
٢١ ص
٢٢ ص
٢٣ ص
٢٤ ص
٢٥ ص
٢٦ ص
٢٧ ص
٢٨ ص
٢٩ ص
٣٠ ص
٣١ ص
٣٢ ص
٣٣ ص
٣٤ ص
٣٥ ص
٣٦ ص
٣٧ ص
٣٨ ص
٣٩ ص
٤٠ ص
٤١ ص
٤٢ ص
٤٣ ص
٤٤ ص
٤٥ ص
٤٦ ص
٤٧ ص
٤٨ ص
٤٩ ص
٥٠ ص
٥١ ص
٥٢ ص
٥٣ ص
٥٤ ص
٥٥ ص
٥٦ ص
٥٧ ص
٥٨ ص
٥٩ ص
٦٠ ص
٦١ ص
٦٢ ص
٦٣ ص
٦٤ ص
٦٥ ص
٦٦ ص
٦٧ ص
٦٨ ص
٦٩ ص
٧٠ ص
٧١ ص
٧٢ ص
٧٣ ص
٧٤ ص
٧٥ ص
٧٦ ص
٧٧ ص
٧٨ ص
٧٩ ص
٨٠ ص
٨١ ص
٨٢ ص
٨٣ ص
٨٤ ص
٨٥ ص
٨٦ ص
٨٧ ص
٨٨ ص
٨٩ ص
٩٠ ص
٩١ ص
٩٢ ص
٩٣ ص
٩٤ ص
٩٥ ص
٩٦ ص
٩٧ ص
٩٨ ص
٩٩ ص
١٠٠ ص
١٠١ ص
١٠٢ ص
١٠٣ ص
١٠٤ ص
١٠٥ ص
١٠٦ ص
١٠٧ ص
١٠٨ ص
١٠٩ ص
١١٠ ص
١١١ ص
١١٢ ص
١١٣ ص
١١٤ ص
١١٥ ص
١١٦ ص
١١٧ ص
١١٨ ص
١١٩ ص
١٢٠ ص
١٢١ ص
١٢٢ ص
١٢٣ ص
١٢٤ ص
١٢٥ ص
١٢٦ ص
١٢٧ ص
١٢٨ ص
١٢٩ ص
١٣٠ ص
١٣١ ص
١٣٢ ص
١٣٣ ص
١٣٤ ص
١٣٥ ص
١٣٦ ص
١٣٧ ص
١٣٨ ص
١٣٩ ص
١٤٠ ص
١٤١ ص
١٤٢ ص
١٤٣ ص
١٤٤ ص
١٤٥ ص
١٤٦ ص
١٤٧ ص
١٤٨ ص
١٤٩ ص
١٥٠ ص
١٥١ ص
١٥٢ ص
١٥٣ ص
١٥٤ ص
١٥٥ ص
١٥٦ ص
١٥٧ ص
١٥٨ ص
١٥٩ ص
١٦٠ ص
١٦١ ص
١٦٢ ص
١٦٣ ص
١٦٤ ص
١٦٥ ص
١٦٦ ص
١٦٧ ص
١٦٨ ص
١٦٩ ص
١٧٠ ص
١٧١ ص
١٧٢ ص
١٧٣ ص
١٧٤ ص
١٧٥ ص
١٧٦ ص
١٧٧ ص
١٧٨ ص
١٧٩ ص
١٨٠ ص
١٨١ ص
١٨٢ ص
١٨٣ ص
١٨٤ ص
١٨٥ ص
١٨٦ ص
١٨٧ ص
١٨٨ ص
١٨٩ ص
١٩٠ ص
١٩١ ص
١٩٢ ص
١٩٣ ص
١٩٤ ص
١٩٥ ص
١٩٦ ص
١٩٧ ص
١٩٨ ص
١٩٩ ص
٢٠٠ ص
٢٠١ ص
٢٠٢ ص
٢٠٣ ص
٢٠٤ ص
٢٠٥ ص
٢٠٦ ص
٢٠٧ ص
٢٠٨ ص
٢٠٩ ص
٢١٠ ص
٢١١ ص
٢١٢ ص
٢١٣ ص
٢١٤ ص
٢١٥ ص
٢١٦ ص
٢١٧ ص
٢١٨ ص
٢١٩ ص
٢٢٠ ص
٢٢١ ص
٢٢٢ ص
٢٢٣ ص
٢٢٤ ص
٢٢٥ ص
٢٢٦ ص
٢٢٧ ص
٢٢٨ ص
٢٢٩ ص
٢٣٠ ص
٢٣١ ص
٢٣٢ ص
٢٣٣ ص
٢٣٤ ص
٢٣٥ ص
٢٣٦ ص
٢٣٧ ص
٢٣٨ ص
٢٣٩ ص
٢٤٠ ص
٢٤١ ص
٢٤٢ ص
٢٤٣ ص
٢٤٤ ص
٢٤٥ ص
٢٤٦ ص
٢٤٧ ص
٢٤٨ ص
٢٤٩ ص
٢٥٠ ص
٢٥١ ص
٢٥٢ ص
٢٥٣ ص
٢٥٤ ص
٢٥٥ ص
٢٥٦ ص
٢٥٧ ص
٢٥٨ ص
٢٥٩ ص
٢٦٠ ص
٢٦١ ص
٢٦٢ ص
٢٦٣ ص
٢٦٤ ص
٢٦٥ ص
٢٦٦ ص
٢٦٧ ص
٢٦٨ ص
٢٦٩ ص
٢٧٠ ص
٢٧١ ص
٢٧٢ ص
٢٧٣ ص
٢٧٤ ص
٢٧٥ ص
٢٧٦ ص
٢٧٧ ص
٢٧٨ ص
٢٧٩ ص
٢٨٠ ص
٢٨١ ص
٢٨٢ ص
٢٨٣ ص
٢٨٤ ص
٢٨٥ ص
٢٨٦ ص
٢٨٧ ص
٢٨٨ ص
٢٨٩ ص
٢٩٠ ص
٢٩١ ص
٢٩٢ ص
٢٩٣ ص
٢٩٤ ص
٢٩٥ ص
٢٩٦ ص
٢٩٧ ص
٢٩٨ ص
٢٩٩ ص
٣٠٠ ص
٣٠١ ص
٣٠٢ ص
٣٠٣ ص
٣٠٤ ص
٣٠٥ ص
٣٠٦ ص
٣٠٧ ص
٣٠٨ ص
٣٠٩ ص
٣١٠ ص
٣١١ ص
٣١٢ ص
٣١٣ ص
٣١٤ ص
٣١٥ ص
٣١٦ ص
٣١٧ ص
٣١٨ ص
٣١٩ ص
٣٢٠ ص
٣٢١ ص
٣٢٢ ص
٣٢٣ ص
٣٢٤ ص
٣٢٥ ص
٣٢٦ ص
٣٢٧ ص
٣٢٨ ص
٣٢٩ ص
٣٣٠ ص
٣٣١ ص
٣٣٢ ص
٣٣٣ ص
٣٣٤ ص
٣٣٥ ص
٣٣٦ ص
٣٣٧ ص
٣٣٨ ص
٣٣٩ ص
٣٤٠ ص
٣٤١ ص
٣٤٢ ص
٣٤٣ ص
٣٤٤ ص
٣٤٥ ص
٣٤٦ ص
٣٤٧ ص
٣٤٨ ص
٣٤٩ ص
٣٥٠ ص
٣٥١ ص
٣٥٢ ص
٣٥٣ ص
٣٥٤ ص
٣٥٥ ص
٣٥٦ ص
٣٥٧ ص
٣٥٨ ص
٣٥٩ ص
٣٦٠ ص
٣٦١ ص
٣٦٢ ص
٣٦٣ ص
٣٦٤ ص
٣٦٥ ص
٣٦٦ ص
٣٦٧ ص
٣٦٨ ص
٣٦٩ ص
٣٧٠ ص
٣٧١ ص
٣٧٢ ص
٣٧٣ ص
٣٧٤ ص
٣٧٥ ص
٣٧٦ ص
٣٧٧ ص
٣٧٨ ص
٣٧٩ ص
٣٨٠ ص
٣٨١ ص
٣٨٢ ص
٣٨٣ ص
٣٨٤ ص
٣٨٥ ص
٣٨٦ ص
٣٨٧ ص
٣٨٨ ص
٣٨٩ ص
٣٩٠ ص
٣٩١ ص
٣٩٢ ص
٣٩٣ ص
٣٩٤ ص
٣٩٥ ص
٣٩٦ ص
٣٩٧ ص
٣٩٨ ص
٣٩٩ ص
٤٠٠ ص
٤٠١ ص
٤٠٢ ص
٤٠٣ ص
٤٠٤ ص
٤٠٥ ص
٤٠٦ ص
٤٠٧ ص
٤٠٨ ص
٤٠٩ ص
٤١٠ ص
٤١١ ص
٤١٢ ص
٤١٣ ص
٤١٤ ص
٤١٥ ص
٤١٦ ص
٤١٧ ص
٤١٨ ص
٤١٩ ص
٤٢٠ ص
٤٢١ ص
٤٢٢ ص
٤٢٣ ص
٤٢٤ ص
٤٢٥ ص
٤٢٦ ص
٤٢٧ ص
٤٢٨ ص
٤٢٩ ص
٤٣٠ ص
٤٣١ ص
٤٣٢ ص
٤٣٣ ص
٤٣٤ ص
٤٣٥ ص
٤٣٦ ص
٤٣٧ ص
٤٣٨ ص
٤٣٩ ص
٤٤٠ ص
٤٤١ ص
٤٤٢ ص
٤٤٣ ص
٤٤٤ ص

إرشاد القلوب ت رضایی - دیلمی، حسن بن محمد - الصفحة ٣٨١ - شرح تقدم و برترى امت اسلامى بر ساير امم

بر تمام امت‌ها نازش ميكنند من هم آمرزشم را بر اينان واجب كردم خداى تعالى فرمود درين هنگام تو و امتت پذيرفتيد آيه را كه من پيش ازين بر ساير پيامبران و امت‌هايشان پيشنهاد و عرضه داشتم نپذيرفتند پس سزاوار اين است كه بار سنگين را از دوش امت تو بردارم.

سپس خداى تعالى فرمود: لا يُكَلِّفُ اللَّهُ نَفْساً إِلَّا وُسْعَها لَها ما كَسَبَتْ وَ عَلَيْها مَا اكْتَسَبَتْ‌ خداوند براى هر كس باندازه قدرت و نيرويش وظيفه تعيين ميكند بر آن نفس است آنچه را انجام دهد از خير و شر.

سپس پيامبرش الهام كرد كه بگويد: رَبَّنا لا تُؤاخِذْنا إِنْ نَسِينا أَوْ أَخْطَأْنا پروردگارا اشتباه و فراموشى را بر ما مگير سپس خداى تعالى فرمود بواسطه گرامى داشتن تو اى محمّد بر امتهاى پيشين كه بودند هر گاه چيزى را ياد آورى مى‌شدند و فراموش ميكردند برويشان درهاى عذاب را ميگشودم اين كيفر را از امت تو برداشتم.

سپس رسول خدا فرمود: رَبَّنا وَ لا تَحْمِلْ عَلَيْنا إِصْراً كَما حَمَلْتَهُ عَلَى الَّذِينَ مِنْ قَبْلِنا پروردگارا بر ما بار مكن سختى را آنچنان كه بر پيشينيان ما بار كردى يعنى سختى‌هائى را كه بر دوش امتهاى پيش از امت محمّد بود سپس خداى تعالى فرمود: سختى‌هائى كه بر دوش امت‌هاى پيشين بود از گردن امت تو برداشتم و آن سختى اين بود كه كردار كسى از امت‌ها را نپذيرفتم مگر آنكه در جاهائى كه بر ايشان انتخاب كرده بودم انجام دهند ولى براى تو و امتت تمام زمين را پاكيزه و محل سجود قرار دادم اين يكى از سختى‌ها بود كه از دوش امت تو برداشتم.