إرشاد القلوب ت رضایی - دیلمی، حسن بن محمد - الصفحة ٣٢٤ - سلوني قبل أن تفقدوني

حساب شود.

حضرت فرمود چه صلاح ميدانى اگر دانه‌هاى ريز خردل بر زمين ريخته شود بطورى كه هوا را به‌بندد ما بين زمين و آسمان بسته شود بعد بتو اجازه داده شود با اين ضعف و ناتوانى كه دارى كه دانه دانه از مشرق بمغرب انتقال دهى در تمام عمرت و نيروى اين كار بتو داده شود تا دانه‌ها را انتقال دهى و بشمارى اين كار براى تو آسان‌تر است از اينكه بدانى چند سال كه عرش خدا بر فراز آب قرار گرفته پيش از آنكه زمين و آسمان آفريده شود و همانا تعريف كرده‌ام تا تمامى ده ده را براى يكدهم از جزء يك صد هزار جزء و من طلب آمرزش ميكنم از خدا از كم كردن و محدود نمودن سپس آن مرد سرش را حركت داد و اين اشعار را سرود:

١- تو ريشه دانشى اى راهنماى هدايت از تيرگيهاى شك خالى هستى.

٢- فرو ريخت كاخهاى دانش و ديده نشد كه تو شكست خورده باشى.

٣- بزانو در نمى‌آئى از هيچ مشكل علمى كه آشكار مى‌شود زمانى كه مشكلات را باز كنى.

٤- خير كثير خدا از صاحب دانشى كه انسان طلب است.