إرشاد القلوب ت رضایی - دیلمی، حسن بن محمد - الصفحة ٣٢ - شرحى از جود و سخاوت و نزول سوره هل أتى

كرد و نان پخت على ٧ نماز شب را با رسول خدا خواند بعد بخانه آمد باز غذا در مقابلش گذاشته شد ناگاه اسيرى آمد بر در سرا ايستاد و عرض كرد درود بر شما اى خاندان محمّد ما را اسير ميكنيد ولى ما را غذا نميدهيد خدا شما را از غذاهاى بهشت بدهد همانا من از اسيران محمّدم سپس على آوازش را شنيد غذايش را باو ايثار كرد ديگران نيز به او ايثار كردند سه شبانه روز تمام گرسنه درنگ نمودند و جز آب خالى چيزى نخوردند.

چون روز چهارم شد و بنذر خويش وفا كردند على ٧ دست راست حسن و دست چپ حسين را گرفت بطرف رسول خدا رو آورد در حالى كه مانند جوجه از گرسنگى ميلرزيدند چون رسول خدا ايشان را ديد فرمود: اى ابا الحسن چقدر سخت ناراحت ميشوم كه شما را بدين حالت مى‌بينم برويم بسوى خانه‌ى فاطمه دخترم سپس بسوى فاطمه رفتند و حال آنكه آن خانم در محراب عبادت نماز ميخواند و از شدت گرسنگى شكمش به پشت چسبيده بود چون پيامبر او را ديد فرمود: پناه ميبرم بخدا خاندان محمّد از گرسنگى ميميرند؟

جبرئيل فرود آمد سوره‌ى هل اتى را از اول تا به آخر قرائت كرد و خواند، آرى آن كس كه گرامى‌ترين مردم است برترين مردم باشد و او امام است نه غير او.

و امّا از نظر جود و بخشش همانا او درين صفت بجائى رسيده كه هيچ كس جز او نرسيده بطورى كه جان خود را در راه خدا بخشيده و از جان گذشتگى آخرين درجه‌ى بخشش است.

ابو سعيد خدرى روايت كرده و گفته است كه چون رسول خدا ٦‌