إرشاد القلوب ت رضایی - دیلمی، حسن بن محمد - الصفحة ١٧٥ - حديث حارث همدانى
«فَقَدْ آتَيْنا آلَ إِبْراهِيمَ الْكِتابَ وَ الْحِكْمَةَ وَ آتَيْناهُمْ مُلْكاً عَظِيماً».
همانا بآل ابراهيم كتاب و حكمت را بخشيديم و بآنان پادشاهى بزرگ عطا كرديم[١]. يعنى پيامبران و رسولان و امامان را از آل ابراهيم قرار داديم «فَمِنْهُمْ مَنْ آمَنَ بِهِ وَ مِنْهُمْ مَنْ صَدَّ عَنْهُ وَ كَفى بِجَهَنَّمَ سَعِيراً»[٢] گروهى از آل ابراهيم ايمان آوردند بآن و گروهى ايمان نياوردند و بس است اينان را جهنم آتش افروخته شده.
و گفته است هم چنين است گفتهى خداى تعالى كه فرموده:
«وَ كَذلِكَ جَعَلْناكُمْ أُمَّةً وَسَطاً لِتَكُونُوا شُهَداءَ عَلَى النَّاسِ وَ يَكُونَ الرَّسُولُ عَلَيْكُمْ شَهِيداً»[٣] و قرار داديم شما را امتى بهتر گواهان بر مردمان و ميباشد گواه بر شما پيامبر حضرت فرمود: ما امامان امت وسط هستيم مائيم گواهان بر مردم و حجتهاى خداوند در زمين.
باز حضرت فرمود و گفتهى خداى تعالى در آل ابراهيم «وَ آتَيْناهُمْ مُلْكاً عَظِيماً بخشيديم» آل ابراهيم را پادشاهى بزرگ زيرا كه خدا امامان را از آل ابراهيم قرار داده هر كس اطاعت آنان كند اطاعت خدا را كرده و هر كس نافرمانيشان را كند نافرمانى خدا را كرده و اين جور قدرت پادشاهى بزرگ است.
از شيخ صدوق از حضرت باقر ٧ روايت شده كه فرمود:
در گفتهى خداى تعالى «وَ لَوْ رَدُّوهُ إِلَى الرَّسُولِ وَ إِلى أُولِي الْأَمْرِ مِنْهُمْ»
[١] نساء ٥٨.
[٢] نساء ٥٩
[٣] بقره ١٣٧ و همچنين شما را امتى ميانه قرار داديم كه گواهان بر مردم و رسول گواه بر شما باشد.