شرح مثنوى - شهيدى، سید جعفر - الصفحة ١٧٢ - پرسيدن پيغامبر

ب ٣٥٦٨- ٣٥٥٨ غور: ژرفا، گودى.

بحر: استعاره از قلب.

سلسبيل: در لغت به معنى مى و نوشابه‌اى كه آسان در گلو فرو رود. و چشمه‌اى در بهشت‌ عَيْناً فِيها تُسَمَّى سَلْسَبِيلًا (دهر، ١٨).

زنجبيل: مى: و نيز بيخ رستنى است معروف. و در قرآن كريم است: «وَ يُسْقَوْنَ فِيها كَأْساً كانَ مِزاجُها زَنْجَبِيلًا» (دهر، ١٧).

چار جوى جنّت: چار جوى بهشت، و آن چار، آب، شير، خمر، و عسل است كه بهشتيان از آنها نوشند.

زهر و مار: استعارت از آن چه آدمى را زيان رساند.

اعتبار: آن چه آدمى از آن پند گيرد و سود برد.

محسوسات: آن چه به وسيله پنج حس در يابند.

ملبوسات: آن چه مشتبه باشد، و مقصود خيالهاست. و بعضى به معنى پوشيدنى گرفته‌اند.

كليات: مفهومهايى كه بر افراد بسيار صدق كند.

جزويات: جزئيات، مفهومهايى كه بر افراد بسيار نتوان حمل كرد.

نايزه: نايژه، لوله‌اى كه مايع از آن عبور كند، انبوب.