شرح مثنوى - شهيدى، سید جعفر - الصفحة ١١٩ - به عيادت رفتن كر بر همسايه رنجور خويش

آن چه او گفت سرزنشى بود، چه ديد آن چه بر من مى‌رود مطابق ميل اوست، و از اينكه مى‌ديد دشمن وى نزار افتاده خاطرش آرام گرديد.

ب ٣٣٨٨- ٣٣٨٤ رضوان: بهشت، و در لغت به معنى خشنود شدن.

خَفى: پوشيده، نهان.

كدر: تيره.

صفى: صافى، پاك، روشن.

بر عكس جستن: بر عكس شدن، خلاف آن چه خواهند در آمدن، خلاف تصوّر.

بسيار كسان كه عبادتى مى‌كنند و آن را سزاوار پاداش مى‌بينند همچون آن كر كه به پرسش بيمار رفت؛ ليكن چون عبادت براى خود نمايى است يا در آن قصد قربت به خدا نيست عبادت آنان گناه است و نمى‌دانند، مانند آن كر كه پنداشت كارى نيك كرده و حق همسايه را به جا آورده، ليكن او بيمار را رنجاند و خشم او را براى خويش آماده كرد.

ب ٣٣٨٩ (بپرهيزيد از آتشى كه افروختيد. همانا شما در نافرمانى افزوديد.)