شرح مثنوى - شهيدى، سید جعفر - الصفحة ١ - رفتن گرگ و روباه در خدمت شير به شكار

شير و گرگ و روبهى بهر شكار

رفته بودند از طلب در كوهسار

تا به پشت همدگر بر صيدها

سخت بر بندند بند و قيدها

هر سه با هم اندر آن صحراى ژرف‌

صيدها گيرند بسيار و شگرف‌

گر چه ز ايشان شير نر را ننگ بود

ليك كرد اكرام و همراهى نمود

اين چنين شه را ز لشكر زحمت است‌

ليك همره شد جماعت رحمت است‌

اين چنين مه را ز اختر ننگهاست‌

او ميان اختران بهر سخاست‌

از ايرانيان چند نامى بكشت‌

چو خسرو بديد اندر آمد به پشت‌

كدام است مرد پژوهنده راز

كه پيمايد اين ژرف راه دراز