ترجمه ارشاد شيخ مفيد - رسولي محلاتي، سيد هاشم - الصفحة ١٩٣ - فصل(٢) پاسخ سؤالات ابن ابى العوجاء و ابو شاكر ديصانى

غلط اندازى اين مردى را كه نشسته است محكوم كنى و پرسشى از او بكنى كه او را پيش اينان كه گردش را گرفته‌اند رسوا سازى، زيرا تو خود مى‌بينى كه مردم شيفته او گشته و علامه زمان شده؟

ابن ابى العوجاء گفت: آرى و پيش آمده مردم را شكافت و گفت: اى ابا عبد اللَّه همانا مجلسها (و سخنانى كه در انجمن گفته شود) امانت است، و بناچار هر كه اندوه و عقده در دل دارد بايد بيرون اندازد آيا اجازه پرسش بمن ميدهى؟ حضرت فرمود: اگر ميخواهى پرسش كن، ابن ابى العوجاء گفت: تا كى اين خرمنگاه را بپاى خويش ميكوبيد و باين سنگ پناه ميبريد، و اين خانه بالا رفته از آجر و كلوخ را پرستش ميكنيد، و مانند شترى كه رم كند بدور آن جست و خيز كنيد؟ هر كه در اين كار انديشه كند و با دقت حساب آن را برسد ميداند كه اين كار شخص حكيم و صاحب نظر و انديشه نيست، پس تو رمز اين كار را بيان كن زيرا تو بزرگ و اساس اين كارى، و پدرت ريشه و پايه آن بود؟ حضرت صادق ٧ فرمود: همانا كسى كه خدا گمراهش كرد و چشم دلش را كور كرد، حق را ناگوار داند و بدان نيز پناه نبرد و شيطان صاحب اختيار و پروردگار او گردد، او را بمنزلگاه نيستى برد و باز نگرداند اين خانه ايست كه خدا بدان وسيله بندگانش را بپرستش واداشته تا با آمدن بدينجا اندازه پيرويشان را آزمايش كند، و از اين رو آنان را ببزرگداشت آن و زيارتش وادار كرده، و آن را قبله‌گاه نمازخوانانش قرار داده، پس اين خانه مركزى براى بدست آوردن خوشنودى خدا است و راهى است كه مردم را بسر منزل آمرزش او ميرساند، بر ميزان معتدل كمال و مركز بزرگى و جلال نصب شده، خداى تعالى دو هزار سال پيش از گستردن زمين آن را آفريد، پس سزاوارترين كسى كه بايد از دستورش پيروى شود و از باز داشت و قدغن او خود دارى گردد آن خدائى است كه ارواح و صورتها را آفريد، ابن ابى‌