ترجمه ارشاد شيخ مفيد - رسولي محلاتي، سيد هاشم - الصفحة ٣٥٣ - فصل(١) و اما در باره سال آمدن حضرت قائم

٢٣- منذر جوزى گويد: شنيدم از امام صادق ٧ كه مى‌فرمايد: مردم پيش از قيام حضرت قائم ٧ (بوسيله آنچه ذيلا گفته شود) از معصيت دست كشند: بآتشى كه در آسمان پديد آيد، بقرمزى كه صفحه آسمان را فرا گيرد، و بفرورفتن زمينى در بغداد، و زمينى در بصره، و بخونريزى و خرابى خانه‌ها و نابودى مردم آنجا، و بگرفتن ترس عمومى مردم عراق را بطورى كه آرام نداشته باشند.

فصل (١) و اما در باره سال آمدن حضرت قائم ٧ و روز ظهور آن حضرت نيز رواياتى از ائمه اطهار : رسيده است.

١- ابو بصير از امام صادق ٧ روايت كرده كه گفت: امام قائم ٧ خروج نكند جز در سال طاق: سال يك، يا سه، يا پنج، يا هفت، يا نه.

٢- و نيز از آن حضرت روايت كرده كه فرمود: در شب بيست و سوم بنام امام قائم ٧ ندا شود، و در روز عاشورا قيام كند، و آن روزى است كه حسين بن على ٨ در آن كشته شده، گويا آن جناب را مينگرم كه در روز شنبه دهم محرم در ميان ركن و مقام ايستاده، و جبرئيل در سمت راست او فرياد ميزند: بيعت براى خدا! پس شيعيان آن حضرت از اطراف زمين بسويش رهسپار شوند، و زمين زير پايشان بسرعت پيچيده‌