ترجمه ارشاد شيخ مفيد - رسولي محلاتي، سيد هاشم - الصفحة ٣٤٦ - باب(٤٠) در ذكر علامات و نشانههاى ظهور حضرت قائم

از پيروان بنى عباس در ميان جلولا و خانقين (جلولا نام جايى است در هفت فرسنگى خانقين) بستن پلى در بغداد در كنار محله كرخ، و بلند شدن باد سياهى اول روز در بغداد، و آمدن زلزله در آنجا كه بيشتر آن شهر فرو رود، ترسى كه همه اهل عراق و بغداد را فرا گيرد، و مرگى سريع و همگانى در آنجا، كمى اموال و مردم و محصول، پيدايش ملخى در فصل خود و ملخى بى‌موقع كه زراعت و غلات را نابود كند، كم شدن غلات، دودستگى در ميان دو صنف از عجم و خونريزى بسيارى در آنها، بيرون رفتن بندگان از زير فرمان اربابان و كشتن ايشان، مسخ شدن گروهى از بدعتگزاران بشكل ميمون و خوك، پيروزى بندگان بشهرهاى اربابان، بلند شدن آوازى از آسمان كه همه مردم زمين هر كس بزبان خود آن را بشنود، ظاهر شدن صورت و سينه در قرص خورشيد، زنده شدن مردگان و بيرون آمدنشان از قبرها در دنيا و آشنائى آنان با يك ديگر و ديد و بازديد آنان، آنگاه اين جريانات با بيست و چهار باران پى در پى پايان پذيرد كه زمين بوسيله آن بارانها زنده گردد و بركاتش آشكار شود، و پس از آن هر آفت و بيمارى از شيعيان حضرت مهدى ٧ و معتقدين بحق دور گردد، و آنگاه بدانند كه آن جناب در مكه ظهور كرده و براى يارى آن حضرت بدان سو رهسپار شوند چنانچه اخبار در اين باب رسيده.

و اين نشانه‌ها كه گفته شد قسمتى از آنها حتمى است و قسمتى مشروط بشروطى است و البته خداوند داناتر است بدان چه خواهد شد، و ما مطابق آنچه در كتب حديث و روايات وارد شده نقل كرديم و از خدا يارى جوئيم و توفيق خواهيم.