ترجمه ارشاد شيخ مفيد - رسولي محلاتي، سيد هاشم - الصفحة ٣٢٩ - باب(٣٧) نصوصى كه در باره امامت حضرت صاحب الزمان دوازدهمين پيشواى شيعيان بنحو اجمال و تفصيل رسيده است

٩- و از ابى هاشم جعفرى روايت كرده كه گويد: بحضرت عسكرى ٧ عرضكردم: جلالت و بزرگواريت مرا از پرسش كردن از شما باز ميدارد اجازه ميفرمائى بپرسم؟ فرمود: بپرس، عرضكردم:

اى آقاى من آيا شما پسرى داريد؟ فرمود: آرى، عرضكردم: اگر براى شما پيش آمد كرد كجا از او بپرسم؟ فرمود: در مدينه.

١٠- و از عمرو اهوازى روايت كند كه گفت: حضرت عسكرى ٧ فرزندش را بمن نشان داد و فرمود: اينست صاحب و امام شما پس از من.

١١- و از عمرى روايت كرده كه گفت: حضرت عسكرى ٧ از دنيا رفت و فرزندى بجاى گذاشت.

١٢- و از احمد بن محمد بن عبد اللَّه روايت كند كه گفت: چون زبيرى (يكى از اشقياء آن زمان و يا مقصود مهتدى عباسى است) كشته شد از حضرت عسكرى ٧ چنين رسيد: اين است سزاى كسى كه بر خدا نسبت باوليائش گستاخى كند! گمان ميكرد كه مرا ميكشد و من بدون نسل خواهم ماند چگونه قدرت خدا را در باره خوش ديد، محمد بن عبد اللَّه (پدر راوى) گويد: براى آن حضرت فرزندى آمد.

١٣- و از داود بن قاسم جعفرى روايت كند كه گفت: شنيدم حضرت هادى ٧ ميفرمود: