ترجمه ارشاد شيخ مفيد - رسولي محلاتي، سيد هاشم - الصفحة ٣٢٥ - باب(٣٦) در بيان مقدارى از ادله امامت حضرت قائم حجة بن الحسن

باب (٣٦) در بيان مقدارى از ادله امامت حضرت قائم حجة بن الحسن عليهما السّلام.

از جمله دليلهاى بر اين مطلب چيزى است كه عقل بدان حكم كند و آن اينست كه عقل باستدلال صحيح حكم كند كه در هر زمان بايد امامى معصوم از گناه و كامل، و بى‌نياز از همه مردم در علوم و احكام وجود داشته باشد، زيرا محال است زمانى باشد كه براى مكلفين حجتى در روى زمين وجود نداشته باشد كه آنان بواسطه او بصلاح نزديكتر و از فساد و تبهكارى دور نشوند، و همه كوته‌كرداران و ناقصان نيازمند بكسى هستند كه جنايتكاران را تأديب كند، و نافرمانان را از نافرمانى براه راست برد، و بازدارنده سركشان و آموزنده نادانان، هشياركننده بى‌خبران، ترساننده گمراهان، برپادارنده حدود، رساننده احكام، جداكننده ميان اهل ستيزه و اختلاف، گمارنده فرمانروايان، جلوگير هجوم دشمن از مرزها، حافظ اموال، پشتيبان حوزه اسلام، گرد آورنده مردم در جمعه‌ها و اعياد باشد.

و دليلهاى عقلى و نقلى ثابت كرده كه چنين كسى بايد معصوم از لغزشها باشد زيرا او از امام بى‌نياز است، و همين معنى بدون شك مقتضى عصمت است، و چنين كسى كه داراى اين اوصاف است بايد بوسيله نص معين گردد، يا معجزه از او بظهور رسد كه از ديگران جدا و ممتاز گردد.

و اين صفات پس از حضرت عسكرى ٧ در كسى جز آن كس كه اصحاب آن جناب امامت او را ثابت‌