ترجمه ارشاد شيخ مفيد - رسولي محلاتي، سيد هاشم - الصفحة ٣٢١ - باب(٣٤) در بيان وفات حضرت عسكرى

باب (٣٤) در بيان وفات حضرت عسكرى ٧ و جاى قبر و ذكر فرزندان او

حضرت امام حسن ٧ در اول ماه ربيع الاول سال دويست و شصت بيمار شد و در روز جمعه هشتم همان ماه از دنيا رفت و آن روز كه رحلت فرمود بيست و هشت سال از عمر شريفش گذشته بود، و در همان خانه كه پدرش دفن شده بود آن جناب را بخاك سپردند، و فرزندش امام منتظر را بجاى گذارد و ولادت آن حضرت در پنهانى انجام شد و در كمال خفاء نشو و نما كرد، زيرا روزگار سختى بود و خليفه وقت بسختى در جستجوى آن خجسته فرزند بود، و تلاش و كوشش زيادى براى اطلاع از وضع آن حضرت ميكرد، بويژه كه در مذهب شيعه اماميه آمدن آن بزرگوار شايع گشته بود، و ميدانستند كه همگى چشم براه آمدن او هستند، از اين رو آن حضرت فرزند مسعود خود را در زمان زنده بودنش آشكار نفرمود، و بيشتر مردم پس از وفات آن حضرت نيز او را نشناختند، و در ظاهر جعفر بن على برادر امام عسكرى متصدى ضبط ارث او شد و در حبس كنيزكان آن حضرت و گرفتارى زنان او كوشيد، و باصحاب آن جناب كه انتظار ديدار فرزندش را داشتند و اظهار ميكردند ما يقين بوجود چنين فرزندى كه او امام است داريم دشنام ميگفت و بدگوئى ميكرد، و آغاز دشمنى با ايشان كرد تا آنجا كه ايشان را ترسانده و پراكنده ساخت، و بخاطر سماجتى كه در اين باره كرد گرفتارى‌هاى بزرگى براى باز ماندگان حضرت عسكرى‌