ترجمه ارشاد شيخ مفيد - رسولي محلاتي، سيد هاشم - الصفحة ٢٦ - باب(٣) احوال حضرت امام حسين

محمد بن ابى عمير بسند خود از امام صادق ٧ روايت كند كه فرمود: حسن بن على ٨ بأصحاب خود فرمود: براى خداوند دو شهر است يكى در مشرق و ديگرى در مغرب، و در آن دو براى خداوند بندگانى است كه هرگز انديشه نافرمانى و معصيت او را نكرده‌اند، بخدا سوگند در آن دو شهر و ميان آن دو براى خداوند حجتى بر بندگانش جز من و برادرم حسين كسى نيست.

و روايتى مانند اين از حسين بن على ٨ رسيده كه در كربلا به پيروان پسر زياد فرمود:

چيست شما را كه در دشمنى با من دست بهم داده‌ايد؟ آگاه باشيد: بخدا! اگر مرا بكشيد هر آينه حجت خدا را بر خويشتن كشته‌ايد، بخدا سوگند در ميان جابلقا و جابرسا پسر پيغمبرى كه خدا بوسيله او بر شما احتجاج كند جز من نيست، و مقصود آن حضرت از جابلقا و جابرسا همان دو شهرى است كه امام حسن ٧ (در حديث پيشين) فرمود.

و از نشانه‌هاى روشن بر كمال (و خردمندى) ايشان (با اينكه از نظر سن كودك و خردسال بودند) صرف نظر از آنچه در داستان مباهله گذشت (كه با خردسالى رسول خدا ٦ آن دو را براى مباهله همراه خود برد) اين بود كه پيغمبر ٦ با آن دو بيعت كرد، و در ظاهر با هيچ كودكى جز آن دو بيعت نكرد (و اين برهان روشنى است كه آن دو با اينكه خردسال بودند از نظر عقل و خرد مردانى كامل بشمار ميرفتند) و ديگر اينكه قرآن پاداش بهشت در برابر كردار نيكشان قرار داد با اينكه آن دو (در آن حال) كودك بودند، و مانند اين (آيه) در باره كودكان ديگر كه مانند آنان بودند نازل نگشت، (و آن آيه‌اى است) كه خداى تعالى در سوره هل اتى فرمايد: «و خوراندند آن خوراك را با اينكه آن را دوست داشتند به بينوائى و