ترجمه ارشاد شيخ مفيد - رسولي محلاتي، سيد هاشم - الصفحة ٢٠٩ - فصل(١) نصوصى كه در باره امامت او رسيده

مرا در باره او بپذير و مقامش را رعايت كن (و بدان كه او امام است) و جريان امامت او را بهر كدام يك از اصحاب كه راز نگهدار و مورد اطمينانند اظهار كن.

٢- ثبيت از معاذ بن كثير روايت كرده كه بامام صادق ٧ عرضكردم: از آن خدائى كه اين مقام را بپدر شما داده كه جانشينى مانند شما داشته باشد ميخواهم كه پيش از مرگ شما نيز چنين جانشينى روزى شما گرداند، حضرت فرمود: خدا اين كار را كرده است، گفتم: قربانت گردم او كيست؟

پس اشاره بموسى بن جعفر كه خوابيده بود كرده فرمود: اين خوابيده، و موسى در آن زمان كودك بود.

٣- ابو على ارجائى از عبد الرحمن بن حجاج روايت كند كه گفت: بر حضرت صادق ٧ وارد شدم ديدم در اطاقى در خانه خود- جايى كه محل نمازش بود- نشسته دعا ميكرد، و موسى بن جعفر عليهما السّلام نيز در سمت راست او نشسته بدعاى او آمين ميگفت، من عرضكردم: خدا مرا قربانت كند ميدانى كه من از ديگران بريده و بشما پيوسته‌ام، و سابقه خدمتگزارى من نيز بشما معلوم است، پس از شما صاحب اختيار مردم كيست؟ فرمود: اى عبد الرحمن همانا (فرزندم) موسى زره (پيغمبر را) پوشيد و باندام او رسا درآمد، من عرضكردم: پس از اين سخن بچيز ديگرى احتياج ندارم.

٤- عبد الاعلى از فيض بن مختار حديث كند كه گفت: بامام صادق ٧ عرضكردم: مرا از آتش نجات ده (و بمن خبر ده كه) پس از شما امام ما كيست؟ گويد: اين وقت موسى بن جعفر- كه در سن كودكى بود- وارد شد فرمود: اين است امام شما، پس دامنش را بگير.