ترجمه روضة کافي شيخ کليني - آژير، حميد رضا - الصفحة ١٧٣ - برخى از پندهاى الهى به عيسى بن مريم عليهم السلام

اى عيسى! ياد مرا با زبانت زنده كن و دوستيم را در دل داشته باش.

اى عيسى! در لحظات غفلت بيدار باش و به دقّت بر من قضاوت كن.

اى عيسى! راغب و راهب باش و دلت را با ترس بميران.

اى عيسى! در شب به دنبال كسب شادى من باش و روز را براى نيازى كه به من دارى تشنه سپرى كن.

اى عيسى! تا توانى در كار خير رقابت كن تا به هر كجا روى آورى اهل خيرت شناسند.

اى عيسى! در ميان بندگانم با خيرخواهى من حكم كن و با دادگرى من در ميان آنها قيام كن. پس من به تو دادم درمان درد دلها را از بيمارى شيطان.

اى عيسى! همنشين هر فريب خورده‌اى مگرد.

اى عيسى! به حق مى‌گويم: كسى به من ايمان نياورد مگر آنكه در برابر من خاشع شد و در برابر من خاشع نشد مگر آنكه به پاداش من اميد برد، پس گواهى مى‌دهم چنين كسى تا آن گاه كه تبديل و تغييرى در سنّت من پديد نياورده از كيفر من در امان خواهد بود.

اى عيسى زاده بتول باكره! بر خود گريه كن چونان كسى كه از خانواده خود وداع مى‌كند و كسى كه دنيا را دشمن مى‌دارد و آن را به اهلش وامى‌گذارد و همه گرايش وى به چيزى است كه نزد خداى اوست.

اى عيسى! با اين حال سخن به ملايمت بگو و سلام را آشكار ساز، و آن گاه كه همه نيكان را در خواب ديدى از ترس معاد و زمين لرزه‌هاى سخت و هراسهاى روز رستخيز، آنجا كه نه خانواده سود بخشد و نه فرزند و نه مال، ديده بيدار دار.

اى عيسى! آن گاه كه انسانهاى بى‌عار مى‌خندند تو سرمه غم به ديده كش.

اى عيسى! فروتن باش و شكيبا، پس خوشا به حال تو، اگر آن به تو رسد كه به شكيبايان وعده داده شده است.

اى عيسى! روز به روز از دنيا رخت بركش و آن بچش كه مزه‌اش از ميان رفته. به حق مى‌گويم كه تو فرزند لحظه و روز خود هستى، پس دنيا را با يك لقمه نان بگذران و به زبر